I SA/Wa 971/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] października 2004 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu podania postanawia odrzucić skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji – po rozpoznaniu zażalenia Stowarzyszenia [...] na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r. o zwrocie Stowarzyszeniu [...] podania z dnia [...] lipca 2004 r., dotyczącego "prośby o zablokowanie kwoty [...] złotych uzyskanej przez Zarząd Powiatu [...] ze sprzedaży nieruchomości "[...]" położonej w Z. przy ul. [...]" – postanowieniem z dnia [...] października 2004 r., nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r. Powyższe postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji zostało doręczone Przewodniczącej Stowarzyszenia [...] M. G. w dniu 3 listopada 2004 r., co wynika z pokwitowania na zwrotnym potwierdzeniu odbioru postanowienia. Pismem dnia 3 grudnia 2004 r. (nadanym faksem) Przewodnicząca Stowarzyszenia [...] Powiatu [...] M. G. poinformowała Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, że podtrzymuje skargę z dnia 10 listopada 2004 r. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] października 2004 r., nr [...] wniesioną za pośrednictwem tegoż organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Strona wskazała, że powyższa skarga została wysłana listem zwykłym w dniu 10 listopada 2004 r., Stowarzyszenie nie otrzymało natomiast powiadomienia o przesłaniu akt do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji pismem z dnia 13 grudnia 2004 r. poinformowało M. G., że skarga z dnia 10 listopada 2004 r., o której mowa w piśmie z dnia 3 grudnia 2004 r., nie wpłynęła do Departamentu Administracji Publicznej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, w związku z czym akta sprawy nie zostały przekazane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Jednocześnie Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji zobowiązało M. G. do nadesłania skargi z dnia 10 listopada 2004 r. wraz z ewentualnym potwierdzeniem jej wysłania w dniu 10 listopada 2004 r. W odpowiedzi na pismo Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 13 grudnia 2004 r. M. G. pismem z dnia 20 grudnia 2004 r. (nadanym faksem) poinformowała, że kserokopię skargi z dnia 10 listopada 2004 r. wraz z załącznikami przesyła pocztą. Przy piśmie z dnia 30 grudnia 2004 r. (data stempla pocztowego) Przewodnicząca Stowarzyszenia [...] M. G. nadesłała do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji własnoręcznie podpisaną kserokopię skargi z dnia 10 listopada 2004 r. na postanowienie z dnia [...] października 2004 r., nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie zostało doręczone Przewodniczącej Stowarzyszenia [...] M. G. w dniu 3 listopada 2004 r., a zatem termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upływał w dniu 5 grudnia 2004 r. Z nadesłanych natomiast przez organ akt administracyjnych, wynika jednoznacznie, że strona skarżąca – Stowarzyszenie [...] w wyżej wymienionym okresie 30 dni nie wniosło skargi na przedmiotowe postanowienie z dnia [...] października 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, albowiem skarga z dnia 10 listopada 2004 r., na którą powołuje się Stowarzyszenie w pismach z dnia 3, 20 i 30 grudnia 2004 r., została wniesiona dopiero przy piśmie z dnia 30 grudnia 2004 r., a więc po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia, pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji o sposobie i terminie jej zaskarżenia. Co prawda strona skarżąca podniosła, że skargę tę nadała w dniu 10 listopada 2004 r., jednakże nie przedstawiła żadnego dowodu potwierdzającego ten fakt. Ponadto okoliczność, że strona pomimo prowadzenia korespondencji z Ministerstwem Spraw Wewnętrznych i Administracji (pisma z dnia 3 i 20 grudnia 2004 r. - przesyłane faksem), kserokopię skargi z dnia 10 listopada 2004 r. nadesłała dopiero przy piśmie z dnia 30 grudnia 2004 r., wskazuje, że skarga ta została również sporządzona po upływie ustawowego trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia, a nie w dniu 10 listopada 2004 r., jak podnosi strona. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z tych względów, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy orzekł, jak w sentencji.