I SA/Wa 971/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Durzyńska po rozpoznaniu 26 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 20 marca 2026 r. nr 010070/680/3732092/2024 w przedmiocie świadczenia wychowawczego (postępowanie 466997124) postanawia umorzyć postępowanie sądowe. I. K. (dalej skarżąca) zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 20 marca 2026 r., nr 010070/680/3732092/2024, postępowanie 466997124, w przedmiocie świadczenia wychowawczego. W odpowiedzi na skargę Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniósł o umorzenie postępowania. Organ wyjaśnił, że w trybie autokontroli uwzględnił skargę w całości. Wezwaniem z 7 maja 2026 r. Sąd wezwał skarżącą do złożenia oświadczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia, czy w związku z wydaniem przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych decyzji z 2 kwietnia 2026 r., nr 010070/680/3732092/2024, postępowanie 466997124, którą uchylono w całości zaskarżoną decyzję z 20 marca 2026 r. podtrzymuje skargę z 24 marca 2026 r. Wezwanie to zostało uznane za doręczone z dniem 27 maja 2026 r. (k-18). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne jako bezprzedmiotowe podlega umorzeniu. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2026 r. poz. 143 - dalej ppsa) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Bezprzedmiotowość postępowania oznacza m.in. sytuację, gdy w toku tego postępowania, przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Z taką sytuacją będziemy mieć do czynienia w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt zostanie pozbawiony bytu prawnego (uchylony) w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień "autokontrolnych" przewidzianych w art. 54 § 3 ppsa. W niniejszej sprawie, w ramach ustawowo przyznanych uprawnień do "autokontroli" zaskarżonego aktu, organ uwzględnił skargę w całości i decyzją z 2 kwietnia 2026 r., uchylił w całości zaskarżoną decyzję i jednocześnie przyznał skarżącej prawo do świadczenia wychowawczego na dziecko Y. S. na okres świadczeniowy od 1 czerwca 2024 r. do 31 maja 2025 r. Oznacza to, że niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe, bowiem na skutek uchylenia zaskarżonej decyzji w postępowaniu autokontrolnym organu, brak jest już przedmiotu zaskarżenia, a tym samym przedmiotu kontroli sądowej. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, orzekł jak w postanowieniu