I SA/Wa 980/11
WyrokWSA w Warszawie2011-09-28
Skład orzekający: Agnieszka Miernik, Joanna Skiba, Emilia Lewandowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej ma obowiązek podjąć zawieszone postępowanie administracyjne, jeśli przyczyna jego zawieszenia nie ustała?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej ma obowiązek podjąć zawieszone postępowanie tylko wtedy, gdy ustanie przyczyna jego zawieszenia. Jeśli przyczyna zawieszenia, polegająca na konieczności wydania decyzji przez inny organ, nadal istnieje, organ nie ma podstaw do podjęcia zawieszonego postępowania, a skarga na odmowę jego podjęcia podlega oddaleniu.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi M. W. na postanowienie Wojewody odmawiające podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego w przedmiocie ustalenia i wypłaty odszkodowania za nieruchomość przejętą pod drogę publiczną. Postępowanie zostało zawieszone do czasu wydania ostatecznej decyzji przez Wojewodę w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 73 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną. Mimo wydania decyzji umarzającej postępowanie w sprawie odszkodowania, Wojewoda utrzymał w mocy postanowienie odmawiające podjęcia zawieszonego postępowania, uznając, że przyczyna zawieszenia nie ustała. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 Kpa.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Miernik Sędziowie: WSA Joanna Skiba (spr.) WSA Emilia Lewandowska Protokolant referent Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2011 r. sprawy ze skargi M. W. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania oddala skargę.
Postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] odmawiające podjęcia postępowania administracyjnego, zawieszonego postanowieniem Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r.
W uzasadnieniu organ przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy:
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] Prezydent W. z urzędu zawiesił postępowanie prowadzone w trybie ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach prowadzenia i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych do czasu wydania ostatecznej decyzji przez Wojewodę [...] w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Pismem z dnia 8 listopada 2010 r. M. W. zawnioskowała podjęcie zawieszonego postanowieniem z dnia [...] lipca 2009 r. postępowania z uwagi na wydanie przez Prezydenta W. decyzji nr [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. umarzającej postępowanie w sprawie przyznania odszkodowania za nieruchomość, prowadzone w trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r.
W odpowiedzi na pismo z dnia 18 listopada 2010 r. Wojewoda [...] poinformował, iż toczy się postępowania w trybie art. 73 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną w stosunku do działek nr [...], [...], [...] z obrębu [...].
W tej sytuacji Prezydent W. postanowieniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. odmówił podjęcia zawieszonego postanowieniem z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] postępowania w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania za nieruchomość przejętą na rzecz W. pod drogę publiczną ulicę[...] w W.
Na powyższe postanowienie zażalenie wniosła M. W. .
Po rozpatrzeniu zażalenia organ odwoławczy wskazał, że do przedmiotowej nieruchomości zostały wszczęte dwa postępowania mające na celu ustalenie i wypłatę odszkodowania. Jedno w trybie ustawy o szczególnych zasadach realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, drugie w trybie art. 73 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną. W pełni zasadne jest zatem zawieszenie jednego postępowania do czasu zakończenia drugiego, bowiem toczące się postępowania, w następstwie, których może zostać wydana decyzja, pozostają do siebie we wzajemnym stosunku zależności prejudycjalnej, co oznacza, że wydanie rozstrzygnięcia w jednym z tych postępowań może uczynić bezprzedmiotowym drugie i na odwrót. Ostateczna decyzja Wojewody, zgodnie z art. 73 ust. 3 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administracje publiczną stanowi podstawę do ujawnienia w księdze wieczystej przejścia na własność Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego. W postępowaniu prowadzonym w trybie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych odszkodowanie przysługuje osobom, które na dzień wydania decyzji lokalizacyjnej były właścicielami nieruchomości, użytkownikami wieczystymi nieruchomości oraz osobami, którym przysługuje do nieruchomości ograniczone prawo rzeczowe. W sytuacji, gdy Wojewoda [...] stwierdzi nabycie przedmiotowej nieruchomości z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez W. , wówczas to W. będzie właścicielem nieruchomości na dzień wydania decyzji lokalizacyjnej.
Skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2001 r. nr [...] złożyła M. W. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia (w skardze omyłkowo podano "decyzji"). W skardze zarzuciła naruszenie art. 97 §1 pkt 4 kpa poprzez uzależnienie podjęcia zawieszonego postanowieniem Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] postępowania prowadzonego w przedmiocie ustalenia i wypłaty odszkodowania za nieruchomość nabytą w trybie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, od rozpatrzenia zagadnienia wstępnego mającego charakter faktyczny, a nie prawny.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269). Uzupełnieniem tego zapisu treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w którym wskazano, iż sądy stosują środki określone w ustawie.
Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa administracyjnego i toczącego się przed nim postępowania prowadzącego do oceny, czy zaskarżone akty lub czynności z zakresu administracji publicznej odpowiadają prawu i czy postępowanie poprzedzające ich wydanie nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia organu administracji.
Oceniając zaskarżoną decyzję pod kątem ww. przesłanek należy uznać, że wniesiona skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd w niniejszej sprawie ocenia legalność odmowy podjęcia zawieszonego postępowania mającego ustalić czy powołana działka przeszła z mocy prawa jako zajęta pod drogę publiczną na rzecz Miasta W. na podstawie art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 133 poz. 872 ze zm.) Zgodnie z tym przepisem nieruchomości pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. we władaniu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, nie stanowiące ich własności, a zajęte pod drogi publiczne, stają się z dniem 1 stycznia 1999 r. własnością Skarbu Państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego, za odszkodowaniem. Przejście tego prawa stwierdza w drodze decyzji właściwy wojewoda. Z akt sprawy wynika, że postępowania dotyczące nabycia z mocy prawa przez W. własności przedmiotowych działek w trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. nadal toczy się przed Wojewodą [...]. Z tego względu w obrocie prawnym pozostaje postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] o zawieszeniu postępowania prowadzonego w trybie ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 roku o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych do czasu wydania ostatecznej decyzji przez Wojewodę [...] w trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną. Na to postanowienie zostało złożone zażalenie do Wojewody[...], który postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] utrzymał ww. postanowienie w mocy. W tym miejscu należy zaznaczyć, że przedmiotem oceny sądu w niniejszym postępowaniu nie jest postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2010 r. utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2009 r. o zawieszeniu postępowania administracyjnego, a tylko i wyłączenie postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] r. wydane w przedmiocie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Oznacza to, że w niniejszym postępowaniu Sąd nie bada i nie dokonuje oceny postanowienia o zawieszeniu postępowania z dnia [...] lipca 2009 r. Zatem te wszystkie zarzuty skargi odnoszące się do oceny podstaw zawieszenia postępowania nie mogły odnieść skutku.
W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie sytuacja jest jednoznaczna- wskazana jako przyczyna zawieszenia postępowania konieczność wydania przez Wojewodę [...] decyzji w trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. nie ustała. Natomiast zgodnie z art. 97 § 2 Kpa tylko gdy ustała przyczyna zawieszenia postępowania organ ma obowiązek podjąć zawieszone postępowanie. W tym stanie sprawy organ nie ma podstaw do podjęcia zawieszonego postępowania.
Z powyższych względów zarzuty skargi należy uznać za nieuzasadnione, a ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa Sąd na zasadzie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. Skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło