I SA/Wa 980/13

Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi H. W., P. W., J. K. (poprzednio J. W.) i J. Z. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] marca 2013 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności nieruchomości postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wraz ze skargą na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] marca 2013 r. w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności nieruchomości skarżąca J. K. (poprzednio J. W.) wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z wniosku wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wraz z mężem i małoletnim synem (wiek [...] lata). Utrzymuje się z otrzymywanej renty rodzinnej w wysokości [...] zł oraz wynagrodzenia ze stosunku pracy męża w wysokości [...] zł (brutto). Skarżąca zamieszkuje w domu u teściów i pokrywa z tego tytułu koszty utrzymania wraz z wydatkami na media w wysokości około [...] zł. Z wniosku wynika, że skarżąca studiuje, co wiąże się z wydatkiem miesięcznym w wysokości [...] zł. W skład wydatków rodziny wchodzą również wydatki na dojazdy na studia i do miejsca pracy (mąż). Skarżąca, jak wskazała, posiada niewielkie udziały w trzech nieruchomościach rolnych o powierzchni poniżej pół ha. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie ocena zasadności wniosku wskazuje na niespełnienie przez skarżącą warunku określonego w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., albowiem w świetle wykazanej sytuacji rodzinnej i majątkowej należy uznać, że składająca wniosek dysponuje środkami pozwalającymi jej opłacić koszty sądowe wynikające ze złożenia skargi na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] marca 2013 r. Tak sformułowana ocena jest oparta na dwóch zasadniczych przesłankach, które w rozpoznawanej sprawie należało mieć na uwadze rozważając możliwości finansowych skarżącej pod kątem dopuszczalności partycypowania przez nią w kosztach postępowania sądowego. Pierwsza wiąże się z ustaleniem, że opłaty sądowe, do pokrycia których zobowiązana jest skarżąca, nie przekraczają w rozpoznawanej sprawie jednorazowo kwoty 200 zł (§ 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm./). Druga wynika ze stwierdzenia, że obowiązek pokrycia opłat sądowych nie spoczywa jedynie na skarżącej, ale solidarnie na wszystkich osobach, które wniosły skargę, co jest spowodowane faktem, że uprawnienia związane z przedmiotem zaskarżenia są dla nich wspólne (art. 214 § 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skargę wniosła skarżąca wraz z matką, bratem i siostrą, co oznacza, że wszystkie te osoby, jeżeli nie zostały zwolnione od kosztów sądowych, zobowiązane są uiścić opłaty sądowe wymagane do skutecznego zaskarżenia aktu organu administracji publicznej, przy czym uiszczenie tychże opłat przez jedną ze stron zwalnia ze wskazywanego obowiązku pozostałe osoby. W niniejszym postępowaniu nie może podlegać określeniu, jaka część wymaganych kosztów sądowych przypadać będzie na skarżącą, albowiem uzależnione jest to od wzajemnych ustaleń osób zobowiązanych do pokrycia tychże kosztów. Uwzględnić jednakże należy, że opłaty sądowe i inne koszty sądowe skarżąca będzie pokrywać z członkami jej najbliższej rodziny, a dochody przez nią uzyskiwane, na które składają się wynagrodzenie ze stosunku pracy i renta rodzinna, są w wysokości wystarczającej do tego, by po uiszczeniu wskazywanych we wniosku wydatków koniecznych (koszty utrzymania, koszty transportu), móc pokryć przywołany wyżej udział w wydatkach wynikających z prowadzenia postępowania sądowego, nawet jeżeli okazałoby się, że w zakresie swojej wysokości będzie on inny niż wynikałoby to z liczby osób skarżących. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.