I SA/Wa 981/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Miernik po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 5 czerwca 2017 r. R. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że w chwili obecnej natychmiastowe żądanie zwrotu świadczenia spowoduje dla jego rodziny zbyt duże obciążenie. Skarżący podał, że ma na utrzymaniu dwójkę dzieci oraz żonę, która nie pracuje i poszukuje pracy. Skarżący wskazał, że jego dochód to ok. 6000 zł, przy czym płaci kredyt hipoteczny i kredyty gotówkowe, w łącznej kwocie ok. 2900 zł. Opłaty za prąd i gaz (ogrzewanie gazowe) wynoszą łącznie ok. 1500 - 1900 zł w zależności od miesiąca. Opłata za przedszkole, do którego uczęszcza syn D. wynosi ok. 660 zł. Ponadto płaci na syna M. 300 zł alimentów i dodatkowo ponosi jeszcze inne koszty utrzymania. Sprawując opiekę naprzemienną nad synem M. uczestniczy również w kosztach jego utrzymania. Skarżący podkreślił, że średnia kwota wydatków miesięcznych stałych bez wyżywienia wynosi ok. 4800 zł. W ocenie skarżącego, wobec wysokich koniecznych kosztów utrzymania, realizacja decyzji spowodowałaby wyrządzenie znacznej szkody dla jego rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej: "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 P.p.s.a. Z treści powyższego przepisu wynika, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest istniejące realne niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (w tym szkody majątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Celem instytucji wstrzymania wykonania aktu organu administracji jest zatem ochrona strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności. Z konstrukcji ww. normy prawnej wynika także, że to na stronie spoczywa obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających uwzględnienie wniosku, tj. przedstawienia takich okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Zadaniem Sądu jest natomiast zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają za uwzględnieniem jej wniosku. Badając całokształt sprawy Sąd stwierdził, że skarżący w sposób wystarczający wykazał istnienie przesłanek, o których mowa w powołanym wyżej przepisie. Zaskarżona decyzja utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy Z. zobowiązującą skarżącego do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego w kwocie wysokości 1552,36 zł wraz z odsetkami ustawowymi może spowodować istotną zmianę w sytuacji majątkowej strony przy uwzględnieniu jego sytuacji życiowej. W ocenie Sądu, powołane we wniosku okoliczności stanowią przesłankę pozytywną do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że wstrzymanie wykonania decyzji jest środkiem ochrony tymczasowej. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.