I SA/Wa 983/05
WyrokWSA w Warszawie2006-02-16
Skład orzekający: Joanna Banasiewicz, Joanna Skiba, Elżbieta Sobielarska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy właściciel nieruchomości sąsiedniej, na której ma zostać ustanowiona droga wewnętrzna dla nowo wydzielonych działek, posiada interes prawny w postępowaniu dotyczącym podziału nieruchomości i zaopiniowania projektu podziału?Ratio decidendi
Właściciel nieruchomości sąsiedniej, na której ma zostać ustanowiona droga wewnętrzna dla nowo wydzielonych działek, posiada interes prawny w postępowaniu dotyczącym podziału nieruchomości, ponieważ decyzja o podziale ingeruje w jego prawo własności. Organ nie powinien umarzać postępowania zażaleniowego, lecz rozpoznać sprawę merytorycznie.Stan faktyczny
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. umorzyło postępowanie zażaleniowe na postanowienie Burmistrza Miasta O. opiniujące pozytywnie projekt podziału działki. Właścicielka sąsiedniej nieruchomości, K. B., wniosła zażalenie, podnosząc, że projektowany podział zakłada ustanowienie drogi wewnętrznej na jej działce, co narusza jej interes prawny. Kolegium uznało, że K. B. nie ma interesu prawnego w sprawie, ponieważ nie jest właścicielką nieruchomości objętej podziałem.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżone postanowienie i stwierdził, że nie podlega ono wykonaniu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz WSA Joanna Skiba Sędziowie WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) Protokolant Katarzyna Babik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lutego 2006 r. sprawy ze skargi K. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego 1) uchyla zaskarżone postanowienie; 2) stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu.
I SA/Wa 983/05
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia [...] marca 2005 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. umorzyło postępowanie zażaleniowe K. B. na postanowienie Burmistrza Miasta O. z dnia [...] lutego 2005 r., nr [...] opiniujące pozytywnie projekt podziału działki położonej w O. przy ul. [...], oznaczonej nr [...].
W uzasadnieniu przedstawiło następujący stan faktyczny sprawy:
Burmistrz Miasta O. postanowieniem z dnia [...] lutego 2005 r. zaopiniował pozytywnie wstępny projekt podziału działki położonej w O. przy ul. [...], oznaczonej nr [...]. Z wnioskiem o wszczęcie postępowania administracyjnego dotyczącego podziału powyższej działki wystąpiły E. B. i J. C. w celu wydzielenia działek do sprzedaży.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła właścicielka sąsiedniej nieruchomości oznaczonej nr [...] K. B., podnosząc w nim, że nie wyraża zgody, aby z działek wymienionych w postanowieniu Burmistrza Miasta O. powstałych po podziale działki nr [...] dostęp do drogi publicznej i drogi wewnętrznej "był zapewniony na działce nr [...]", stanowiącej jej własność.
Rozpatrując sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. uznało, że wnosząca zażalenie nie ma interesu prawnego w rozpatrywanej sprawie, bowiem nie będąc właścicielem lub użytkownikiem wieczystym działki nr [...], nie posiada przymiotu strony mogącej wnieść skutecznie zażalenie na postanowienie dotyczące zaopiniowania projektu podziału działki sąsiedniej. Nieruchomość ta stanowi własność E. B. i J. C. O interesie prawnym K. B., zdaniem organu, nie przesądza też zawarty w uzasadnieniu postanowienia Burmistrza O. z dnia [...] lutego 2005 r. zapis, że do części działek wydzielonych z nieruchomości oznaczonej nr [...] dostęp do drogi publicznej powinien być zapewniony poprzez drogę publiczną i drogę wewnętrzną zaplanowane na działce nr [...] stanowiącej jej własność. Zdaniem organu, to plan miejscowy, a nie zaskarżone postanowienie przesądził o przebiegu dróg przez działkę nr [...], a opiniując zgodność podziału z planem, organ pierwszoinstancyjny powołał jedynie stosowne postanowienia planu, które pozwalają na zaproponowany podział nieruchomości. Uwzględniając powyższe organ doszedł do wniosku, że K. B. nie jest stroną tego postępowania, nie może w nim skutecznie uczestniczyć, w tym składać zażaleń na akty administracyjne w nim wydane. Z tego samego powodu organ uznał, iż nie było również podstaw do doręczenia skarżącej postanowienia pierwszoinstancyjnego.
Na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] marca 2005 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła K. B. wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Powyższemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 28 kpa, podnosząc, iż w niniejszej sprawie ma interes prawny, a nie tylko faktyczny, bowiem projektowany podział działek sąsiednich dokonany został w ten sposób, że częściowo wydzielono z nich drogi, a częściowo drogi te mają przebiegać przez działkę nr [...] stanowiącą jej własność. Do chwili wniesienia skargi nie otrzymała ona decyzji, że z jej działki ma być wydzielona droga, a decyzja o podziale ingeruje w jej własność, ponieważ ustanawia na jej działce drogi, które faktycznie jeszcze nie istnieją.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Przede wszystkim należy podkreślić, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynika postępowania.
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest umorzenie postępowania zażaleniowego do postanowienia opiniującego projekt podziału nieruchomości.
Zgodnie z treścią art. 127 § 1 kpa., odwołanie od decyzji wydanej w pierwszej instancji przysługuje tylko stronie.
Na podstawie art. 28 kpa stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek.
Wprawdzie skarżąca K. B. nie jest właścicielką nieruchomości położonej w O. przy ul. [...], oznaczonej nr [...], której dotyczy zaskarżone postanowienie, lecz nieruchomości sąsiedniej oznaczonej nr [...], jednak Sąd nie podzielił stanowiska organu, że w rozpatrywanej sprawie nie posiada ona interesu prawnego, a tym samym przymiotu strony. Skarżąca jest bowiem właścicielką nieruchomości, na której zaplanowano dopiero w przyszłości drogę wewnętrzną poprzez którą, jak stwierdza organ pierwszoinstacyjny w swoim postanowieniu, powinien być zapewniony dostęp do drogi publicznej dla części nowo wydzielonych działek z nieruchomości oznaczonej nr [...].
Stosownie do art. 93 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603) podział nieruchomości nie jest dopuszczalny, jeżeli projektowane do wydzielenia działki nie mają dostępu do drogi publicznej. Za dostęp do drogi publicznej uważa się również wydzielenie drogi wewnętrznej wraz z ustanowieniem na tej drodze odpowiednich służebności dla wydzielonych działek gruntu, albo ustanowienie dla tych działek innych służebności drogowych, jeżeli nie ma możliwości wydzielenia drogi wewnętrznej z nieruchomości objętej podziałem.
Ponieważ organ arbitralnie uznał, że dojazd do drogi publicznej dla części działek wydzielonych z nieruchomości o nr [...], będzie odbywał się poprzez projektowaną w przyszłości drogę wewnętrzną na nieruchomości o nr [...], (która może zostać utworzona wyłącznie na drodze postępowania cywilnego), to właściciel tej nieruchomości, zdaniem Sądu, posiada interes prawny w sprawie, a tym samym przymiot strony postępowania. Interes prawny, o którym stanowi art. 28 kpa, to interes chroniony przez normy prawa. W rozpatrywanej sprawie o prawie własności K. B. organ zdecydował bez jej zgody wyłączając ją przy tym z postępowania poprzez odmowę przyznania statusu strony.
Przedstawione wyżej uchybienia organu są na tyle istotne, że miały wpływ na wynik postępowania. Zdaniem Sądu, organ nie powinien w takim przypadku umorzyć postępowania zażaleniowego, lecz rozpatrzyć sprawę i orzec merytorycznie.
Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło