I SA/Wa 983/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Asesor WSA Kamil Kowalewski po rozpoznaniu w dniu 30 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym skargi T. J. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 marca 2025 r. nr DAP-WOSRFR.7280.9.2025.MP w przedmiocie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić T. J. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Pismem z 30 kwietnia 2025 r. r.pr. M. D. działając w imieniu T. J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 marca 2025 r. nr DAP-WOSRFR.7280.9.2025.MP w przedmiocie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Z akt administracyjnych, nadesłanych przez organ, którego postanowienie jest przedmiotem zaskarżenia wynika, że T. J. zmarł w dniu 1 września 2023 r., a więc przed złożeniem skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi winien uprzednio zbadać, czy nie zachodzą przesłanki skutkujące jej odrzuceniem, określone w art. 58 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm. – dalej też jako P.p.s.a.). Kluczową kwestią w niniejszej sprawie jest to, że skarżący T. J. nie mógł skutecznie wnieść skargi, albowiem w dniu jej wniesienia tj. 5 maja 2025 r. (data stempla pocztowego na kopercie k. 6 akt sądowych) już nie żył. Należy w tym miejscu zauważyć, że zdolność sądowa podmiotów postępowania sądowoadministracyjnego jest bezwzględną przesłanką procesową [art. 25 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 64 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1568)]. Cecha ta pozwala na skuteczne przeprowadzenie ważnego postępowania przed sądem administracyjnym z udziałem danego podmiotu w charakterze strony. Utrata zdolności sądowej przez osobę fizyczną następuje z chwilą śmierci stosownie do art. 8 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1061). Tym samym w momencie wniesienia skargi T. J. nie posiadał zdolności sądowej, a brak ten ma charakter nieusuwalny. Skoro zaś T. J. zmarł przed wniesieniem skargi do sądu, to skarga w jego imieniu nie mogła zostać skutecznie wniesiona (zob. postanowienia NSA z dnia 23 marca 2021 r., sygn. akt I OSK 363/21 i z dnia 20 maja 2025 r., I OSK 503/25). Śmierci skarżącego T. J. na gruncie niniejszej sprawy stanowi przesłankę do odrzucenia jego skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a. zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 P.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji. W pkt 2 sentencji Sąd orzekł o zwrocie stronie skarżącej uiszczonego wpisu od skargi mając na względzie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.