I SA/Wa 984/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 30 września 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. i W. R. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2004 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości postanawia odrzucić skargę Wojewoda [...] po rozpatrzeniu zażalenia E. i W. R. – reprezentowanych przez adwokata Z. K. – wniesionego na podstawie art. 37 kpa na nie załatwienie przez Starostę Powiatu W. w terminie sprawy zwrotu nieruchomości położonej we wsi S., gm. O., oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 5600 m2 – postanowieniem z dnia [...] maja 2004 r., nr [...] uznał zażalenie za nieuzasadnione. Pełnomocnik E. i W. R. zaskarżył powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Właściwość rzeczowa sądów administracyjnych została określona w art. 1, art. 2, art. 3, art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przepis art. 3 § 2 powołanej ustawy zawiera szczegółowy katalog spraw objętych właściwością rzeczową sądów administracyjnych. Z treści wskazanego wyżej przepisu prawa wynika, że sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne czynności i akty dotyczące uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa; akty prawa miejscowego organów samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej oraz inne akty tych jednostek w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego oraz na bezczynność organów w przypadku nie wydania decyzji administracyjnych, określonych postanowień i innych aktów z zakresu administracji publicznej oraz nie dokonania czynności z zakresu administracji publicznej. Tylko i wyłącznie w tych przypadkach Sąd jest właściwy do rozpoznania skarg na akty i czynności z zakresu administracji publicznej, podejmowane w sprawach indywidualnych. Sprawa ze skargi na postanowienie Wojewody [...], wydane w związku z wniesieniem zażalenia – na podstawie art. 37 kpa – na nie załatwienie przez Starostę Powiatu W. w terminie sprawy zwrotu nieruchomości, nie należy do właściwości sądów administracyjnych, gdyż nie jest to postanowienie, na które służy zażalenie, postanowienie to nie kończy postępowania, ani też nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Wyczerpanie przez stronę trybu zażaleniowego określonego w art. 37 kpa warunkuje wprawdzie wniesienie do sądu administracyjnego skargi, ale jedynie skargi na bezczynność organu pierwszej instancji, a nie na działanie organu wyższego stopnia, do którego wniesiono zażalenie. Skoro właściwość sądów administracyjnych jest wyłączona, to skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.