I SA/Wa 992/11
PostanowienieWSA w Warszawie2012-02-06
Skład orzekający: Lucyna Picho
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy radcy prawnemu wyznaczonemu z urzędu do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, przysługuje wynagrodzenie wraz z podatkiem VAT i zwrotem udokumentowanych wydatków?Ratio decidendi
Radcy prawnemu wyznaczonemu z urzędu przysługuje wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, wraz z podatkiem VAT i zwrotem udokumentowanych wydatków, zgodnie z przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych.Stan faktyczny
Radca prawny J. W. została wyznaczona z urzędu do reprezentowania skarżącego W. K. w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Po wydaniu postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania, radca prawny sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Złożyła również wniosek o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną z urzędu, wraz z podatkiem VAT i zwrotem udokumentowanych wydatków. Sąd rozpoznał wniosek.Rozstrzygnięcie
Przyznano radcy prawnemu J. W. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 221,40 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 41,40 zł podatku VAT oraz 12 zł tytułem niezbędnych udokumentowanych wydatków.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego J. W. o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną z urzędu w sprawie ze skargi W. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania p o s t a n a w i a przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego J. W. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden 40/100) złotych, w tym tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 41,40 (czterdzieści jeden 40/100) złotych oraz kwotę 12 zł (dwanaście złotych) tytułem niezbędnych udokumentowanych wydatków.
Radca prawny J. W. została wyznaczona pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego W. K. (por. postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 października 2011 r.).
W następstwie powyższego wyznaczona z urzędu pełnomocnik skierowała do Sądu wniosek o zasądzenie na jej rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (k - 78) oświadczając, że nie zostały one zapłacone w całości. W uzasadnieniu wniosku wyjaśniła, że sporządziła opinię w przedmiocie bezzasadności, baku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie niniejszej. Ponadto we wniosku zwróciła się również o zwrot wydatków w postaci wysłania klientowi dwóch listów poleconych priorytetem, przekazując w załączeniu dowody ich nadania oraz pokwitowania w wysokości 12 zł.
Nadmienić również należy, że po wniesieniu przedmiotowego wniosku skarżąca przesłała również do Sądu zawiadomienie o sporządzeniu opinii prawnej o braku podstaw do sporządzenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej w związku z wydanym przez Sąd postanowieniem z dnia 7 grudnia 2011 r. (k- 69).
Rozpoznając wniosek na wstępie stwierdzić należy, iż stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). W myśl § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia stawki minimalne wynoszą za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W myśl zaś § 2 ust. 3 tego rozporządzenia opłaty za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Stosownie ponadto do § 16 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
W pierwszej kolejności należy zauważyć, że pełnomocnik ubiegający się o pomoc został wyznaczony przez władze samorządu korporacyjnego do reprezentowania interesów skarżącego już po wydaniu przez Sąd orzeczenia pierwszoinstancyjnego z dnia 14 września 2011 r. Zatem należne mu wynagrodzenie z tytułu zastępstwa procesowego wyniesie 75% stawki minimalnej określonej w powołanych wyżej przepisach (to jest stawki w kwocie 240 zł).
Jak wskazano już wcześniej w rozpoznawanej sprawie radca prawny J. W. sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jak również opinię o braku podstaw do wniesienia zażalenia od postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Ponadto udokumentowała poniesienie wydatków w kwocie 12 zł w postaci wysłania skarżącemu dwóch listów poleconych priorytetem.
Dodatkowo wniosek zawiera oświadczenie o którym mowa w § 16 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. W tej sytuacji uznać należy, że w sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające uwzględnienie złożonego wniosku.
W świetle powyższego w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło