I SA/Wa 993/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) po rozpoznaniu w dniu 14 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi W. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu podania oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z [...] marca 2011 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 123 § 1 w związku z art. 144 kpa utrzymało w mocy postanowienie wydane przez Burmistrza Gminy B. z 18 stycznia 2010 r., nr [...] w sprawie zwrotu wnoszącemu podanie z 10 stycznia 2010 r., w części dotyczącej oddania skradzionych dokumentów z obu mieszkań. Nadmienić należy, że organ drugiej instancji błędnie oznaczył w postanowieniu datę pisma Burmistrza Gminy B. wskazując na 18 stycznia 2010 r., gdy z akt sprawy wynika, że jest ono datowane na 10 stycznia 2011 r. Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. W. K. wniósł do Środowiskowego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. podanie. Wniosek z 10 stycznia 2011 r. zawierał następujące żądania: wycofania wniosku o umieszczenie go w domu pomocy społecznej, przyznanie mu zasiłku celowego, odkupienie trzech mieszkań straconych z winy urzędników oraz o oddanie skradzionych dokumentów z obu mieszkań. Burmistrz Gminy B. postanowieniem z [...] stycznia 2010 r., nr [...], na podstawie art. 66 § 3 kpa, w związku z art. 14 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009 r., nr 175, poz. 1362 ze zm.) zwrócił W. K. podanie w części dotyczącej oddania skradzionych dokumentów z obu mieszkań. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ wyjaśnił, że zastosował przepis art. 66 § 3 kpa, bowiem nie miał możliwości ustalenia organu właściwego do oddania dokumentów W. K. Od powyższego postanowienia W. K. wniósł zażalenie do organu wyższej instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. rozpoznając środek odwoławczy uznało, że stanowisko organu pierwszej instancji jest prawidłowe, gdyż w przedmiotowej sprawie powinna znaleźć zastosowanie dyspozycja przepisu art. 66 § 3 kpa, bowiem z treści podania nie można ustalić organu właściwego. W związku z powyższym Kolegium postanowieniem z [...] marca 2011 r., nr [...] utrzymało w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Na powyższe postanowienie W. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie uznając ją za bezzasadną. Jednocześnie podtrzymał w całości swoje stanowisko i argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Kolegium wniosło o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu. Na wstępie należy zauważyć, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W sprawie niniejszej przedmiotem kontroli Sądu, była prawidłowość zastosowania przez Burmistrza Gminy B. trybu wynikającego z 66 § 3 kpa. Na wstępie zaznaczyć należy, że żądanie zostało skierowane do organu, który jest właściwy do rozpatrywania spraw regulowanych ustawą z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 115, poz. 728, ze zm.). Akt ten szczegółowo wylicza jakiego rodzaju potrzeby mogą być sfinansowane przez Państwo. Tym samym wnioski osoby ubiegającej się o taką pomoc, które zawierają żądania wykraczające poza katalog świadczeń przewidzianych w ustawie nie podlegają rozpoznaniu przez organ pomocy społecznej, gdyż nie jest to podmiot właściwy do przyznania tego typu świadczeń. Z treści pisma W. K. z dnia 10 stycznia 2011 r. wynika, że zawarł on w nim żądanie dotyczące zwrotu skradzionych dokumentów z obu mieszkań (punkt 4). Należy podkreślić, że żądanie to niewątpliwie wykracza poza przedmiot regulowany przepisami powołanej ustawy o pomocy społecznej, a zatem również poza zakres kompetencji do merytorycznego rozpoznania sprawy przez Burmistrza Gminy B. A skoro tak to organ pomocy społecznej w B. nie był właściwy do merytorycznego rozpoznania żądania W. K. w tym zakresie. W konsekwencji Burmistrz Gminy B., co do tej części podania strony miał obowiązek zastosować tryb wynikający z treści art. 66 § 3 kpa i zwrócić w tej części podanie skarżącego informując, że nie jest organem właściwym do rozpoznania wniosku w tym zakresie, jak również, że niemożliwe jest ustalenie organu właściwego do oddania przedmiotowych dokumentów. Reasumując zarówno Burmistrz Gminy B. jak i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. prawidłowo przeprowadziły postępowanie wyjaśniające zgodnie z zasadami wynikającymi z kodeksu postępowania administracyjnego (w tym zasady prawdy obiektywnej, o której mowa w art. 7 kpa). Tym samym zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Słusznie zatem oba organy uznały, że żądanie skarżącego w tym zakresie (pkt 4 pisma z dnia 10 stycznia 2011 r.) powinno zostać skarżącemu zwrócone. Z wyżej wyjaśnionych względów, Sąd na podstawie art. 119 pkt 2 w związku z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) orzekł jak w sentencji