I SA/Wa 994/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy [...] o wstrzymanie zaskarżonej decyzji sprawy ze skargi Gminy [...] na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] grudnia 2013 r. Nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W skardze kierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] grudnia 2013 r. Nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji, skarżąca Gmina [...] zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazała, iż rozstrzygnięcie zapadłe w niniejszej sprawie wpłynie na zasadność prowadzenia postępowania o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Wójta Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. znak [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Wniosek podlegał oddaleniu. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływana dalej jako: "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Celem przewidzianej w tym przepisie ochrony tymczasowej jest uchronienie skarżącego przed skutkami wykonania zakwestionowanego aktu, które mogą być trudne do odwrócenia, po ewentualnym jego uchyleniu przez Sąd. Udzielenie tej ochrony odbywa się wyłącznie na wniosek. Przy czym żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. post. NSA z 25.01.2011 r., sygn. akt I OZ 36/11, Lex nr 741834). W rozpoznawanej sprawie, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniony został faktem zainicjowania przez skarżącą postępowania wznowieniowego względem innej decyzji, wydanej przez Wójta Gminy [...]. Skarżąca podnosi, iż wynik postępowania wznowieniowego uzależniony jest od rozpoznania skargi w niniejszym postępowaniu. Należy wskazać, iż przesłanki wskazane w art. 61 § 1 p.p.s.a. odnoszą się do uprawdopodobnienia okoliczności związanych z wykonaniem decyzji, które mogą być trudne do odwrócenia. Bez wątpienia taka sytuacja w niniejszej sprawie nie zachodzi. Jeżeli bowiem rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie stanowić będzie podstawę do prowadzenia postępowania wznowieniowego przed innym organem i zakończonego decyzją innego organu (Wójta Gminy [...]), to procedowanie tamtej sprawy winno implikować organ do zastosowania art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., nie zaś do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Rozstrzygnięcie w niniejszym postepowaniu może być bowiem zagadnieniem wstępnym w stosunku do tamtego postępowania. Jednocześnie skarżąca niw wskazała innych okoliczności uprawdopodabniających konieczność zastosowania środka w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, zaś Sąd na tym etapie postępowania nie jest uprawniony do badania zasadności zarzutów względem wydanej decyzji. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia