I SAB 124/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Daniela Kozłowska Sędziowie WSA - Emilia Lewandowska aWSA - Anna Tarnowska-Mieliwodzka(spr.) Protokolant - Anna Jurak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2004 r. sprawy ze skargi Z. K., D. K., M. K. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie użytkowania wieczystego - zobowiązuje Prezydenta W. do rozpatrzenia, w terminie 30 dni od dnia otrzymania niniejszego wyroku wraz z uzasadnieniem i aktami sprawy, wniosku Z. K., D. K., M. K. z dnia [...] lutego 1949 r. i [...] lutego 1949 r. o ustanowieniu prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej przy ul. [...] w W. I SAB 124/03 Uzasadnienie Z. K., D. K. i M. K. wnieśli do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. zażalenie na niezałatwienie przez Prezydenta W. w terminie sprawy zwrotu nieruchomości położonej przy ul. [...] w W. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2003 r., znak: [...] zobowiązało Prezydenta W. do załatwienia sprawy w terminie do dnia [...] marca 2003 r.. W uzasadnieniu organ wskazał, że skarżący w swoim wystąpieniu podnieśli, że decyzją z dnia [...] października 1999 r., znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stwierdziło nieważność decyzji nr [...], z dnia [...] grudnia 1996 r. Prezydenta W. odmawiającej ustanowienia prawa użytkowania wieczystego, co do części wynoszącej [...] m2 gruntu położonego w W. przy ul. [...]. Do dnia wniesienia zażalenia Urząd Dzielnicy W. nie podjął postępowania w sprawie zwrotu ww nieruchomości. Z tych przyczyn organ zakreślił termin załatwienia sprawy. Wobec dalszej bezczynności Prezydenta W. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnieśli Z. K., D. K. i M. K.podnosząc, iż mimo zobowiązania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze Prezydenta W. do załatwienia sprawy w zakreślonym terminie, organ ten nie podjął działania. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wyjaśnił, że z uwagi na rozbieżności pomiędzy treścią dokumentów dołączonych do wniosku o założenie księgi wieczystej a treścią ksiąg wieczystych i zbioru dokumentów nieruchomości objętych mapą, Sąd Rejonowy w W. Wydział Ksiąg Wieczystych postanowieniem z dnia [...] czerwca 2003 r. oddalił wniosek. W dniu [...] lipca 2003 r. za nr dz. [...] ponownie złożono do Sądu wniosek o założenie księgi wieczystej dla działki nr [...], załączając wyrys z mapy ewidencyjnej, którym opisano istniejące rozbieżności. Po urządzeniu księgi wieczystej dla działki nr [...], zostanie dokonany podział nieruchomości, celem wydzielenia gruntu o pow. [...] m2, opisanego w KW [...] d.c. ks hip. Nieruchomości [...] do odrębnej działki ewidencyjnej. Poinformowano także, iż akta własnościowe ww nieruchomości znajdują się w Samorządowym Kolegium Odwoławczym, w związku wnioskiem Z. K., D. K. i M. K. o stwierdzenie nieważności decyzji orzekających o sprzedaży lokali mieszkalnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga jako zasadna podlegała uwzględnieniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W przypadku skargi na bezczynność wyczerpaniem środków odwoławczych w rozumieniu cytowanego przepisu jest wniesienie zażalenia w trybie art. 37 § 1 kpa. Zażalenie takie strony złożyły do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Sytuacja taka świadczy o wyczerpaniu środka odwoławczego, co upoważnia Sąd do uznania skargi za dopuszczalną. W przypadku skargi na bezczynność kontrola Sądu sprowadza się przede wszystkim do sprawdzenia, czy istotnie organ administracji pozostaje w zwłoce z załatwieniem sprawy. Organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy, w rozumieniu art. 104 § 1 kpa, oznacza wydanie przez organ decyzji, chyba że przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stanowią inaczej. Datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania ( pisma, podania, wniosku) organowi administracji publicznej (art. 61 § 3 kpa). Wszczęcie postępowania administracyjnego, zgodnie z tym przepisem, nie jest więc uzależnione od woli, czy też uznania organu, gdyż ma miejsce ( z mocy prawa) w dniu złożenia żądania. O bezczynności organu administracji publicznej można bowiem mówić nie tylko wówczas, gdy w ustawowo określonym terminie ( art. 35 § 1 kpa) nie podejmuje on żadnych czynności, do których był zobowiązany, lecz także wówczas, gdy prowadził postępowanie w sprawie, i nie zakończył go w terminie wydaniem stosownej decyzji czy też postanowienia. Terminy załatwienia sprawy określają przepisy art. 35 kpa, który w § 3 dla sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego przewiduje termin miesięczny, zaś dla sprawy szczególnie skomplikowanej termin nie dłuższy niż 2 miesiące. Prezydent W. nie wypełnił obowiązku nałożonego przepisem art. 36 § 1 kpa - nie podał, w jakim terminie zostanie rozpoznany wniosek złożony w trybie art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze W. o przyznanie prawa własności czasowej, do gruntu o pow. [...] m2, przy ul. [...] w W. W tym stanie - zdaniem Sądu - skarga zasługuje na uwzględnienie. Wniosek skarżących o ustanowienie prawa do gruntu oczekuje na rozpoznanie od [...] października 1999 r., a obowiązkiem organów administracji jest m. in. zachowanie zasady szybkości ( art. 12 § 1 kpa) i pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa ( art. 8 kpa) W zaistniałej sytuacji należało więc uznać, iż zarówno w dacie złożenia skargi, jak i orzekania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - Prezydent W. pozostawał w zwłoce, a wobec wyczerpania przez stronę trybu przewidzianego w art. 37 § 1 kpa należało orzec jak sentencji na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.