I SAB 130/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Lech (spr.) Sędziowie WSA Monika Nowicka NSA Jan Paweł Tarno Protokolant Nina Beczek po rozpoznaniu w dniu 6 stycznia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. M. i E. H. na bezczynność Ministra Edukacji Narodowej i Sportu w przedmiocie niewystąpienia do Sądu Okręgowego w W. z wnioskiem o uchylenie uchwały o zmianie statutu i zawieszenia członków zarządu p o s t a n a w i a odrzucić skargę. S. M. i E. H. – delegaci na [...] Krajowy Zjazd Delegatów Polskiego Związku [...], przedstawiciele członka [...] Klubu Sportowego "S." B., złożyli skargę na bezczynność Ministra Edukacji Narodowej i Sportu i wnieśli o zobowiązanie tegoż organu do rozstrzygnięcia ich wniosku z dnia 22 lipca 2002 r. Pismem z dnia 22 lipca 2002 r. wnieśli na podstawie art. 17 ustawy z dnia 18 marca 1996 r. o kulturze fizycznej (Dz. U z 2001 r. Nr 81, poz. 889 ze zmianami) o wystąpienie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu do Sądu Okręgowego w W. z wnioskiem o: 1) uchylenie uchwały o zmianie statutu podjętej przez Krajowy Zjazd Delegatów Polskiego Związku [...] w dniu [...] lipca 2002 r. 2) zawieszenie w czynnościach członków Zarządu powołanego w dniu [...] lipca 2002 r. i wyznaczenie kuratora do czasu wyboru nowych władz. W uzasadnieniu skargi skarżący podali, że zgodnie z art. 244 § 1 w związku z art. 237 § 1 kpa wniosek powinien być załatwiony bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu miesiąca oraz winni zostać poinformowani o sposobie załatwienia ich wniosku. Nadto, w myśl art. 245 kpa, w razie niemożności załatwienia wniosku w terminie miesięcznym, organ winien zawiadomić o czynnościach podjętych w celu rozpatrzenia wniosku oraz o przewidywanym terminie załatwienia wniosku. Skarżący nie otrzymali informacji o przyczynach zwłoki w rozpoznaniu ich wniosku ani o sposobie jego załatwienia, wobec czego wnieśli skargę na bezczynność Ministra Edukacji Narodowej i Sportu. W odpowiedzi na skargę Minister Edukacji Narodowej i Sportu wniósł o jej oddalenie i podał w uzasadnieniu, że organem nadzorującym działalność polskich związków sportowych i związków sportowych o zasięgu ogólnokrajowym działających w wielu dyscyplinach lub dziedzinach sportu jest Prezes Polskiej Konfederacji Sportu, któremu przekazano wniosek skarżących do załatwienia zgodnie z właściwością przy piśmie z dnia 17 czerwca 2003 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1–3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a nadto skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1–4. Ze skargi wynika, że skarżący zwrócili się do Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z wnioskiem, o jakim mowa w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego pt. "Skargi i wnioski", lecz nie doczekawszy się odpowiedzi zwrócili się do Prezesa Rady Ministrów ze skargą na bezczynność Ministra Edukacji Narodowej i Sportu. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego przewidują, jakie organy sprawują nadzór i kontrolę nad przyjmowaniem i załatwianiem skarg i wniosków, a podjęte przez skarżących działania wskazują, że skorzystali z przepisu art. 257 kpa, zwracając się do Prezesa Rady Ministrów. Przedmiotem wniosku skarżących do Ministra Edukacji Narodowej i Sportu było skorzystanie przez organ nadzoru nad stowarzyszeniem kultury fizycznej i związku sportowego z instrumentów nadzoru. Przepisy ustawy z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 81, poz. 889 ze zmianami) przewidują, że nadzór nad działalnością polskich związków sportowych i związków sportowych o zasięgu ogólnokrajowym działających w wielu dyscyplinach lub dziedzinach sportu jest Prezes Polskiej Federacji Sportu, który może dokonywać kontroli działalności stowarzyszenia kultury fizycznej i związku sportowego. Oznacza to, że organ nadzoru działa z urzędu i ma do dyspozycji środki, o których mowa w art. 16 powołanej ustawy o kulturze fizycznej. Z akt wynika również, że Prezes Polskiej Federacji Sportu wykorzystał wnioski skarżących do zbadania działalności Polskiego Związku [...], a o wynikach przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego poinformował w piśmie z dnia 25 sierpnia 2003 r. Natomiast powołana ustawa o kulturze fizycznej nie przewiduje możliwości wydania na wniosek skarżących jakiegokolwiek aktu lub czynności, o której mowa w art. 3 § 2 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., a zatem nie przysługuje również skarga na bezczynność organu. Z tych względów sąd uznał, że skarga jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. postanowił jak w sentencji.