I SAB 215/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech (spr.) Sędziowie WSA Daniela Kozłowska WSA Monika Nowicka Protokolant Katarzyna Babik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 maja 2004 r. sprawy ze skargi G. M. na bezczynność Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w przedmiocie równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego 1) zobowiązuje Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego do wydania w terminie jednego miesiąca od dnia otrzymania wyroku z uzasadnieniem oraz akt sprawy, orzeczenia w przedmiocie równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego; 2) zasądza od Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego na rzecz G. M. kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I SAB 215/03 UZASADNIENIE G. M. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego Skargę na bezczynność Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, do którego pismem z dnia 30 lipca 2003 r. zwrócił się o ustalenie uprawnień do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego w 2003 r. W skardze tej poinformował, że w dniu 8 września 2003 r. wniósł zażalenie na bezczynność Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. W odpowiedzi na tę skargę Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego wniósł o jej oddalenie i wskazał, że skarżący otrzymał pismo z dnia 9 lipca 2002 r., [...] o wypowiedzeniu stosunku służbowego, który uległ rozwiązaniu na mocy art. 320 ust. 4 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz.U. Nr 74, poz. 676 ze zm.), po przewidzianym w tym przepisie okresie wypowiedzenia. Z tego przepisu wynika, że dla wypowiedzenia stosunku służbowego jest wystarczające pisemne poinformowanie funkcjonariusza o wypowiedzeniu. Dyrektor Biura Kadr działając z upoważnienia Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, udzielił skarżącemu odpowiedzi na wszystkie dotychczasowe wnioski o świadczenia (w piśmie z dnia 26 września 2003 r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz.U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). W związku z powyższym niniejsza skarga podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co wynika z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269). Skarga jest uzasadniona, bowiem wszystkie przesłanki formalnoprawne określające stan bezczynności organu administracji publicznej zostały w niniejsze sprawie spełnione, a sprawa będąca przedmiotem wniosku powinna być - stosownie do art. 105 powołanej ustawy o Agencji Bezpieczeństwa Publicznego oraz Agencji Wywiadu - załatwienie w formie decyzji administracyjnej. Organy administracji publicznej obowiązane są załatwić sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy, w rozumieniu art. 104 § 1 k.p.a., oznacza wydanie przez organ decyzji, chyba że przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stanowią inaczej. Datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania (pisma, podania, wniosek) organowi administracji publicznej (art. 61 § 3 k.p.a.). Wszczęcie postępowania administracyjnego, zgodnie z tym przepisem, nie jest więc uzależnione od woli, czy też uznania organu, gdyż ma miejsce (z mocy prawa) w dniu złożenia żądania. z bezczynności organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w terminie ustalonym przez prawo, organ ten nie podał żadnych czynności w sprawie lub nie zakończył postępowania wydaniem decyzji, postanowienia albo innego aktu lub nie podjął czynności, do której był prawnie zobowiązany. W rozpatrywanej sprawie pismo strony z dnia 30 lipca 2003 r. wszczęto postępowanie w przedmiocie równoważnika pieniężnego za remont mieszkania. Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego nie rozstrzygnął sprawy przez wydanie orzeczenia, które załatwiałoby sprawę co do istoty albo w inny sposób kończyło wszczęte postępowanie. Odpowiedź Dyrektora Biura Kadr Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego na wniosek skarżącego nie może zastąpić wydania decyzji administracyjnej. Brak rozstrzygnięcia w tej sprawie świadczy o bezczynności Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, niezależnie od tego, jaka jest sytuacja prawna skarżącego, który twierdził, że nadal jest funkcjonariuszem ABW, czemu zaprzecza Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz niezależnie od tego jaka będzie treść decyzji. Z tych względów sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 149 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 tej ustawy w związku z art. 97 § 2 powołanej ustawy przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.