I SAB 217/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Łukaszewska – Macioch Sędziowie WSA Daniela Kozłowska (spr.) NSA Cezary Pryca Protokolant Edyta Łukasiak po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi "[...]" Spółki z o. o. w K. na bezczynność Ministra Kultury w przedmiocie nie wydania decyzji administracyjnej 1. zobowiązuje Ministra Kultury do podjęcia w terminie 30 (trzydziestu) dni, licząc od daty doręczenia wyroku, przewidzianych przez ustawy czynności niezbędnych do zakończenia postępowania administracyjnego wszczętego na podstawie wniosku "[...]" Spółki z o. o. w K. z dnia [...] marca 2003 r. 2. zasądza od Ministra Kultury na rzecz skarżącej 5 (pięć) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I SAB 217/03 UZASADNIENIE "[...]" Spółka z o. o. w K. pismem z [...] marca 2003 r. zwróciła się do Ministra Kultury o zbadanie legalności przejęcia na rzecz Skarbu Państwa działki nr [...]o pow. [...] m2, położonej w obrębie [...] K. i nr [...] ujętej w [...] K., o pow. [...] m2. Spółka wskazała, że nieruchomości te przejęte zostały na rzecz Skarbu Państwa jako część upaństwowionej [...] Fabryki [...] SA oraz, że dysponuje tylko datami i oznaczeniami pism decyzyjnych w tej sprawie Ministerstwa Kultury i Sztuki z dnia [...] marca 1983 r., [...] i z [...] grudnia 1983 r., [...]. Minister Kultury zwrócił się do Archiwum Państwowego Miasta K. (pismo z [...].04.2003 r.) o informacje odnośnie posiadanych akt b. Okręgowego Urzędu [...] z lat 1945 – 1947, a także do własnego archiwum o odszukanie pism wskazanych we wniosku oraz do Sądu Rejonowego Wydziału Ksiąg Wieczystych o wskazanie właścicieli wymienionych nieruchomości. W aktach znajdują się także dowody świadczące, że Minister Kultury podejmował czynności zmierzające do ustalenia, jaką treść posiadały wskazane we wniosku decyzje. W dniu [...] września 2003 r. Spółka "[...]" wystąpiła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na bezczynność Ministra Kultury w sprawie dotyczącej "wyjaśnienia decyzji Ministra Kultury i Sztuki, skutkującym objęciem Spółce (...) prawa własności dwóch działek gruntowych w K.". Skarżąca podała, że po początkowym dość intensywnym działaniu, od maja 2003 r. w sprawie nie są podejmowane działania, a prośby i wnioski pozostają bez odpowiedzi. Odpowiadając na skargę Minister Kultury podał, że skarżąca nie przedstawiła dokumentów, czy dowodów dających podstawę do rozpoznania złożonego wniosku. Także Ministerstwo nie dysponowało materiałami do jej rozstrzygnięcia. Były podejmowane stosowne działania w celu ustalenia rzeczywistego stanu faktycznego. Jednak otrzymane dokumenty nie dawały podstaw do rozstrzygnięcia sprawy. Dlatego organ ponownie wystąpił do Urzędu Miasta K. i dwóch oddziałów Archiwum Państwowego w K. o dalsze poszukiwanie niezbędnych dokumentów. Minister wskazał także, że skarżąca nie przedłożyła dowodu sprawowania przez Ministerstwo Kultury zarządu w imieniu Skarbu Państwa nad opisanymi we wniosku nieruchomościami, co ma wpływ na przedłużenie się toczącego postępowania. Z uwagi na to zarzut bezczynności jest nieuzasadniony. Minister Kultury wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271)sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. W związku z powyższym skarga podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Skarga jest uzasadniona. Zgodnie z art. 35 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej obowiązany jest załatwić sprawę bez zbędnej zwłoki, zaś załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Artykuł 36 k.p.a. nakłada z kolei na organ obowiązek zawiadomienia strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie z podaniem przyczyny zwłoki i wskazaniem nowego terminu jej załatwienia. Dotyczy to także zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu. Jakkolwiek wniosek skarżącej Spółki nie zawiera pełnych danych, co do decyzji ("pism decyzyjnych"), które według skarżącej należy poddać ocenie pod względem ich legalności, to Minister Kultury miał prawne możliwości do żądania uzupełnienia przez skarżącą tego wniosku i w konsekwencji do stwierdzenia, czy jest organem właściwym do rozstrzygnięcia tej sprawy lub jej rozstrzygnięcia. Czynności podejmowane przez Ministra Kultury nie tylko nie doprowadziły do ustalenia, czego w istocie żąda Spółka "[...]", ale spowodowało nieuzasadnione przedłużenie postępowania, przez co naruszone zostały wskazane wyżej przepisy k. p. a. Podane przez Ministra trudności w dotarciu do dokumentów i nieprzedstawienie przez skarżącą dowodów umożliwiających rozpoznanie złożonego wniosku nie może stanowić okoliczności usprawiedliwiającej oczywistą zwłokę w terminowym rozpoznaniu wniosku skarżącej Spółki. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 149 Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 powyższej ustawy w związku z art. 97 § 2 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.