I SAB 270/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Joanna Runge-Lissowska Sędziowie WSA Daniela Kozłowska (spr.) asesor Anna Tarnowska-Mieliwodzka Protokolant Jolanta Zagrzejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 marca 2004 r. sprawy ze skargi T. P. na bezczynność Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w przedmiocie nie wydania decyzji administracyjnej 1. zobowiązuje Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego do wydania, w terminie 30 (trzydziestu) dni od daty doręczenia wyroku, decyzji w przedmiocie równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego przez T. P. lokalu mieszkalnego w 2003 r., 2. zasądza od Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego na rzecz skarżącego 5 (pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. ISAB 270/03 Uzasadnienie T. P. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, do którego pismem z dnia 29 września 2003 r. zwrócił się o ustalenie uprawnień do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego w 2003 r. W skardze tej poinformował, że 3 listopada 2003 r. wniósł zażalenie do Szefa ABW w trybie art. 37 k.p.a. Odpowiadając na tę skargę Szef ABW wniósł o jej oddalenie albo odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Uzasadniając to stanowisko organ wskazał, że skarżący otrzymał pismo z dnia [...] lipca 2002 r, [...], o wypowiedzeniu stosunku służbowego, który uległ rozwiązaniu na mocy art. 230 ust. 4 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 74, poz. 676 ze zm.), po przewidzianym w tym przepisie okresie wypowiedzenia. Z tego przepisu wynika, że dla wypowiedzenia stosunku służbowego jest wystarczające pisemne poinformowanie funkcjonariusza o wypowiedzeniu. Dyrektor Biura Kadr ABW, działając z upoważnienia Szefa ABW, udzielił skarżącemu odpowiedzi na wszystkie dotychczasowe wnioski o świadczenia. Pismo Dyrektora Biura Kadr ABW z dnia [...] października 2003 r. stanowi odpowiedź na wniosek z 29 września 2003 r., a pismo z [...] listopada 2003 r. odpowiedź na zażalenie. Odrzucenie skargi uzasadnione jest brakiem wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym niniejsza skarga podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co wynika z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269). Skarga jest uzasadniona, bowiem wszystkie przesłanki formalnoprawne określające stan bezczynności organu administracji publicznej zostały w niniejszej sprawie spełnione, a sprawa będąca przedmiotem wniosku powinna być - stosownie do art. 105 ustawy o ABW oraz AW - załatwiona w formie decyzji administracyjnej. Organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy, w rozumieniu art. 104 § 1 k.p.a., oznacza wydanie przez organ decyzji, chyba że przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stanowią inaczej. Datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania (pisma, podania, wniosku) organowi administracji publicznej (art. 61 § 3 k.p.a.). Wszczęcie postępowania administracyjnego, zgodnie z tym przepisem, nie jest więc uzależnione od woli, czy też uznania organu, gdyż ma miejsce (z mocy prawa) w dniu złożenia żądania. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w terminie ustalonym przez prawo, organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub nie zakończył postępowania wydaniem decyzji, postanowienia albo innego aktu lub nie podjął czynności, do której był prawnie zobowiązany. W rozpatrywanej sprawie pismo strony z dnia 29 września 2003 r. wszczęło postępowanie w przedmiocie równoważnika pieniężnego za remont mieszkania. Szef ABW uchylał się od rozstrzygnięcia sprawy przez wydanie orzeczenia, które załatwiałoby sprawę co do istoty albo w inny sposób kończyło wszczęte postępowanie. Odpowiedź Dyrektora Biura Kadr ABW na wniosek skarżącego nie może zastąpić wydania decyzji administracyjnej. Brak rozstrzygnięcia w tej sprawie świadczy o bezczynności Szefa ABW, niezależnie od tego, jaka jest sytuacja prawna skarżącego, który twierdzi, że nadal jest funkcjonariuszem ABW, czemu zaprzecza Szef ABW. Powołany przez organ w odpowiedzi na skargę przepis art. 52 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma w niniejszej sprawie zastosowania, bowiem odnosi się do aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 tej ustawy, a nie do bezczynności organu, dlatego wniosek o odrzucenie skargi nie jest uzasadniony. Wobec powyższego Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 149 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 tej ustawy w związku z art. 97 § 2 Przepisów wprowadzających ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.