I SAB 317/03
PostanowienieWSA w Warszawie2004-02-19
Skład orzekający: Izabella Kulig-Maciszewska, Emilia Lewandowska, Leszek Włoskiewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postępowanie sądowe w sprawie skargi na bezczynność organu powinno zostać umorzone, jeśli zarzucana bezczynność ustała przed rozpoznaniem skargi, a sprawa została już merytorycznie zakończona przez organ administracji?Ratio decidendi
Postępowanie sądowe w sprawie skargi na bezczynność organu staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 PPSA, jeżeli zarzucana bezczynność ustała przed dniem orzekania przez sąd, a sprawa została już merytorycznie zakończona przez organ administracji.Stan faktyczny
Strony wniosły skargę na bezczynność Burmistrza Gminy W., który nie przekazał ich odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Burmistrz wyjaśnił, że przedłużenie wynikało z dodatkowego postępowania wyjaśniającego. Ostatecznie akta zostały przekazane, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało decyzję uchylającą decyzję organu I instancji. Następnie organ I instancji zakończył postępowanie decyzją. Strony podtrzymały skargę na bezczynność, jednak organ wniósł o umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość.Rozstrzygnięcie
Postanowiono umorzyć postępowanie sądowe.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia del. NSA Izabella Kulig-Maciszewska (spr.) Sędziowie WSA Emilia Lewandowska del. NSA Leszek Włoskiewicz Protokolant Inga Szcześniak po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. W. i K. K. na bezczynność Burmistrza Gminy W. w przedmiocie przekazania odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. postanawia umorzyć postępowanie sądowe
I SAB 317/03
UZASADNIENIE
M. W. i K. K. wnieśli w dniu [...] kwietnia 2001 r. skargę na bezczynność Burmistrza Gminy W., który pomimo zobowiązania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w myśl art. 37 § 2 kpa, nie przekazał akt sprawy i odwołania skarżących od decyzji Zarządu Gminy W. z dnia [...] października 2000 r.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Gminy W. wyjaśnił, iż przedłużenie się przekazania odwołania spowodowane zostało koniecznością przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego, co dopiero pozwoliło na zajęcie stanowiska przez organ I instancji w trybie art. 132 kpa. W dniu [...] lipca 2001 r. akta sprawy wraz z odwołaniem zostały przekazane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Skarżący pomimo tego podtrzymali swoją skargę na bezczynność Burmistrza. Na rozprawie sądowej Prezydent m.[...] W., będący obecnie organem właściwym w miejsce Burmistrza Gminy W., wniósł o umorzenie postępowania, przedstawiając, że po przekazaniu odwołania skarżących Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało w dniu [...] listopada 2002 r. decyzję uchylającą decyzję organu I instancji, a Prezydent m.[...] W. decyzją z dnia[...] lutego 2004 r. zakończył postępowanie przed organem I instancji.
W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z póz. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sady administracyjne na podstawie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art. 149 cyt. wyżej ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd uwzględniając skargę na bezczynność zobowiązuje organ m.in. do wydania aktu lub dokonania czynności.
W niniejszej sprawie bezsporne jest, iż zarzucana skargą bezczynność Burmistrza Gminy W. ustała jeszcze przed rozpoznaniem skargi.
I SAB 317/03
Nie tylko ustała ta bezczynność, ale również rozpoznane zostało odwołanie skarżących, a organ I instancji ponownie rozpoznając sprawę wydał stosowną decyzję.
W tej sytuacji postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe, gdyż na dzień orzekania organ nie pozostawał w bezczynności.
Z tych że względów Sąd na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło