I SAB 321/03
PostanowienieWSA w Warszawie2004-01-16
Skład orzekający: Sędzia NSA Ewa Dzbeńska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała trybu zażaleniowego przewidzianego w art. 37 k.p.a. lub nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa?Ratio decidendi
Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeżeli strona skarżąca nie wyczerpała trybu zażaleniowego przewidzianego w art. 37 k.p.a. poprzez złożenie zażalenia do organu wyższego stopnia, ani nie wezwała właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z art. 52 § 4 PPSA. Niewyczerpanie tych środków skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 PPSA.Stan faktyczny
Skarżąca B. C. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Sprawa dotyczyła bezczynności organu administracji publicznej. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 stycznia 2004 r. Skarżąca nie wyczerpała trybu zażaleniowego przewidzianego w art. 37 k.p.a. ani nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska, po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg B. C. p o s t a n a w i a odrzucić skargę
Zgodnie z przepisem art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./ ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym utraciła moc z dniem 1 stycznia 2004 r. Stosownie do treści art. 97 cytowanej wyżej ustawy, sprawy których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkiego sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Przepis art. 37 k.p.a. stanowi, że na nie załatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Zażalenie to jest swoistym środkiem prawnym, którego skutkiem jest uruchomienie działania nadzorczego tego organu. Organ wyższego stopnia w razie uznania zasadności zażalenia wyznacza dodatkowy termin do załatwienia sprawy. W przypadku uznania zażalenia za nieuzasadnione stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Przepis § 4 tego artykułu, zaś stanowi, że jeśli przepisy ustawy nie przewidują środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi należy przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa.
Skarżąca nie wyczerpała trybu przewidzianego w art. 37 k.p.a. poprze złożenie zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia w tym wypadku Samorządowego Kolegium Odwoławczego, jak również nie wezwała do usunięcia naruszenia prawa.
Z tego względu skarga jest niedopuszczalna co prowadzi do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło