I SAB/Wa 100/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpatrzenia zażaleń na działalność Ośrodka Pomocy Społecznej w B. postanawia odrzucić skargę. W dniu 4 maja 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo W. K. z dnia 28 kwietnia 2006 r. zatytułowane "skarga na Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W.". W powyższym piśmie W. K. wskazał, że "bez reakcji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. jest plik jego skarg na cenzurowanie pism przez Ośrodek Społeczny w B.". Skarżący zarzucił Ośrodkowi Pomocy Społecznej w B., iż uniemożliwiono mu złożenie podania o zasiłek celowy na telefon, zużytą wodę, kserokopie dokumentów i gaz. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o umorzenie postępowania sądowego wskazując, że decyzją [...] maja 2006 r. nr [...] uchyliło decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w B. z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] orzekającą w oparciu o art. 132 kpa, o przyznaniu W. K. zasiłku celowego na opłacenie rachunku telefonicznego i spłatę zadłużenia za wodę, oraz o odmowie przyznania pomocy finansowej na wykonywanie kserokopii dokumentów i zakup znaczków pocztowych. W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącego do wskazania czy wobec wydania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. ww. decyzji podtrzymuje skargę z dnia 28 kwietnia 2006 r. W odpowiedzi na wezwanie W. K., w piśmie z dnia 1 lipca 2006 r. oświadczy, iż podtrzymuje skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpatrzenia skarg z dnia 26 października 2005 r., 24 maja 2006 r. i 8 czerwca 2006 r. Dodatkowo skarżący podniósł m.in., że Ośrodek Opieki Społecznej w B. zalega około 2,5 roku z wypłatą jednego zasiłku wyrównawczego, dokonuje "matactwa z wypłatą zasiłku wyrównawczego , opóźnianie jego wypłaty" Skarżący zarzucił nadto szereg nieprawidłowości w postępowaniu pracowników Urzędu Miasta w B., m.in. sekretarki Burmistrza Miasta B., polegających na szykanowaniu jego osoby, zanieczyszczaniu jedzenia, jak również inicjowaniu na niego napadów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne niż wymienione w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że przedmiotem skargi nie jest żaden z aktów czy też czynności z zakresu administracji publicznej wymienionych powyżej, jak również bezczynność organu w przypadkach wymienionych w powołanym przepisie. Złożona przez W. K. skarga, która dotyczy bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w rozpatrywaniu jego zażaleń na działalność Ośrodka Pomocy Społecznej w B. jest w istocie skargą obywatelską na nienależyte wykonywanie zadań przez organy samorządu terytorialnego działające w ramach administracji publicznej. Skarga obywatelska powinna być rozpatrywana w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków w rozumieniu działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego przez właściwy organ w rozumieniu art. 229 kpa. Na jej załatwienie, jak również na bezczynność w jej załatwieniu nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Z tych względów Sąd uznając, że rozpoznanie skargi W. K. nie należy do właściwości sądu administracyjnego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.