I SAB/Wa 100/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Kosińska Sędziowie: WSA Maria Tarnowska (spr.) WSA Agnieszka Miernik Protokolant Ewa Szymańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lipca 2010 r. sprawy ze skargi A. K., B. J. i J. J. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku zobowiązuje Prezydenta W. do rozpatrzenia wniosku A. K. z dnia 18 lipca 1985 r. dotyczącego przyznania odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ulicy [...], w terminie jednego miesiąca od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy. Pismem z dnia 16 marca 2010 r. A. K., B. J. i J. J. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. wyrażającą się w rażącym naruszeniu terminów załatwienia sprawy, braku szybkości i wnikliwości w jej załatwianiu oraz nie wykonaniu do chwili obecnej wiążących wytycznych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawartych w wyroku z dnia 9 czerwca 2005 r. oraz wytycznych Wojewody [...] zawartych w decyzji z dnia [...] marca 2008 r. - w sprawie złożonego w dniu 18 lipca 1985 r. przez A. K. wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...]. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie i wskazał, że zwłoka w wydaniu decyzji wynika ze złożonego charakteru postępowania i trwającej analizę zgromadzonej dokumentacji. Ponadto organ wskazał, że pismem z dnia 31 marca 2010 r. strony zostały poinformowane o przyczynach niedotrzymania terminu określonego w art. 35 k.p.a. oraz że postępowanie zostanie zakończone w terminie do 31 sierpnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ustalił i zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Z analizy przepisów zawartych w art. 35-37 k.p.a. wynika, że organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych, a mających na celu usunięcie przeszkody do wydania decyzji. Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. W przypadku skargi na bezczynność, dokonując badania jej zasadności, sąd czyni to według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania orzeczenia sądowego. Podkreślić należy, iż stosownie do treści art. 35 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy, od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.). W myśl art. 36 § 1 k.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 k.p.a.). Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy zaś do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żądanych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie, ale - mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (wyrok NSA z dnia 5 lutego 1999 r., sygn. akt I SAB 90/98, LEX nr 48016). W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie wystąpił właśnie taki przypadek. Z akt sprawy wynika bowiem, że wniosek o przyznanie odszkodowania wniesiono w 1985 r., w dniu 9 czerwca 2005 r. został wydany w sprawie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uchylający obie decyzje, następnie w dniu [...] maja 2006 r. została wydana decyzja odmawiająca przyznania odszkodowania, następna decyzja Wojewody [...] z dnia [...] marca 2008 r. uchyliła decyzję organu pierwszej instancji, akta zostały przekazane do organu pierwszej instancji w czerwcu 2008 r. Od tej pory organ wystosował jedynie kilka pism do Archiwum Państwowego [...] (w dniu 23 czerwca 2008 r. oraz w dniu 7 października 2008 r.), i do Archiwum Akt Nowych (w dniu 7 listopada 2008 r.) oraz kilkakrotnie informował strony o przesunięciu terminu załatwienia sprawy(pismami z dnia 23 czerwca 2008 r., 3 listopada 2008 r., 13 lutego 2009 r., 27 maja 2009 r., 2 listopada 2009 r. i 31 marca 2010 r.), a od roku nie podjął żadnych czynności w sprawie – uzasadniając opóźnienie w załatwieniu sprawy złożonym charakterem postępowania, czy dużą ilością spraw. Zdaniem Sądu - biorąc pod uwagę powyższe i oceniając sprawność i szybkość działania organu w kontekście maksymalnego terminu załatwienia sprawy wynoszącego 2 miesiące - należało uznać, że Prezydent W. pozostaje w zwłoce i prowadzi postępowanie administracyjne z naruszeniem art. 12 k.p.a. Zdaniem Sądu, pomiędzy podejmowanymi przez organ czynnościami procesowymi występują zbyt duże odstępy czasowe. Co prawda organ dopełnił obowiązku z art. 36 § 1 k.p.a. i wyznaczył kilka dodatkowych terminów na załatwienie sprawy jednakże stwierdzić należy, iż organ nie wskazał, że wielokrotne przesuwanie terminu załatwienia sprawy jest usprawiedliwione i niezbędne. Biorąc to wszystko pod uwagę Sąd, na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.