I SAB/Wa 101/10

PostanowienieWSA w Warszawie2010-08-16

Skład orzekający: Mirosław Gdesz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przewidzianych w postępowaniu administracyjnym, w szczególności nie wniósł zażalenia do organu wyższego stopnia?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przewidzianych w postępowaniu administracyjnym, w tym nie wniósł zażalenia do organu wyższego stopnia zgodnie z art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego z pominięciem administracyjnego toku instancji skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stan faktyczny
Skarżąca E. B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta W. w sprawie rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa własności czasowej do gruntu. Skarga wpłynęła 19 kwietnia 2010 r., a wpis sądowy został uiszczony 19 maja 2010 r. Sąd wezwał skarżącą do potwierdzenia, czy przed wniesieniem skargi złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia, na co skarżąca odpowiedziała, że nie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę i zwrócił skarżącej kwotę 100 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. B. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa własności czasowej do gruntu postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. W dniu 19 kwietnia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie wpłynęła skarga E. B. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...], położonej przy ul. [...] i ul. [...]. W dniu 19 maja 2010r. skarżąca uiściła wpis sądowy w kwocie 100 zł. Pismem z dnia 30 czerwca 2010 r. Sąd wezwał skarżącą, do udzielenia informacji, czy przed wniesieniem niniejszej skargi występowała w trybie art. 37 kpa do organu wyższego stopnia z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie. W odpowiedzi z dnia 9 lipca 2010r. skarżąca zaprzeczyła wcześniejszemu wystąpieniu z zażaleniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków odwoławczych należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 powołanej wyżej ustawy). W przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z tych środków, wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne. Przepis art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36, stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Jak wynika z akt sprawy skarżąca, co sama potwierdziła w piśmie z dnia 9 lipca 2010r., przed wniesieniem skargi na bezczynność Prezydenta W. , nie wniosła zażalenia, o którym mowa z art. 37 kpa. Z uwagi na to, że skarga została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z pominięciem administracyjnego toku instancji, jest ona niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło