I SAB/Wa 103/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. D. na działalność Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej W. przedmiocie funkcjonowania ośrodka pomocy społecznej postanawia odrzucić skargę. H. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na Ośrodek Pomocy Społecznej [...]za "kierowanie do pracy socjalnej pracownika, który nie posiada uprawnień pracownika socjalnego, w wyniku czego nie został rozpatrzony wniosek o refundację leków, a także o nieprawidłowe klasyfikowanie środków na świadczenia rodzinne za dwa miesiące jako świadczenia za jeden miesiąc". Wnioskodawczyni wskazuje również, że Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej W. nie respektuje kodeksu postępowania administracyjnego poprzez odmowę udzielenia jej informacji na temat przesłanego zasiłku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne niż wymienione w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4. Biorąc pod uwagę treść złożonej do sądu przez H. D. skargi przyjąć należy, że jest to skarga obywatelska związana z krytyką nienależytego wykonywania zadań z zakresu administracji publicznej przez właściwe organy albo przez ich pracowników. Zatem powinna być ona rozpatrywana na podstawie art. 229 Kodeksu postępowania administracyjnego przez właściwy organ. Skarga do sądu administracyjnego przysługuje zgodnie z art. 52 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W przedmiotowej sprawie stronie służy skarga do właściwego organu administracji, a zatem niedopuszczalna jest skarga sądowa. Z tych względów Sąd uznając, że rozpoznanie skargi nie należy do właściwości sądu administracyjnego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.