I SAB/Wa 103/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) Sędziowie: WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska WSA Gabriela Nowak Protokolant referent stażysta Małgorzata Sieczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lipca 2014 r. sprawy ze skargi M. M. i S. M. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...] postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić M. M. i S. M. solidarnie kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu. Pismem z [...] stycznia 2014 r. M. M. i S.M. – reprezentowani przez adw. M. F., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta [...] postępowania w sprawie zainicjowanej ich wnioskiem o ustalenie odszkodowania za utraconą nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], oznaczoną nr hip. [...], żądając stwierdzenia przewlekłości tegoż postępowania i zobowiązania organu do wydania decyzji w terminie nie dłuższym niż 14 dni. W uzasadnieniu skargi podnieśli oni, że postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania za ww. nieruchomość zainicjowane zostało w sierpniu 1988 r. i dotychczas nie zostało zakończone. W sprawie tej Prezydent [...] dwukrotnie wydawał decyzje odmowne, które każdorazowo były uchylane przez organ odwoławczy. Ostatnia decyzja Prezydenta [...] z [...] listopada 2012 r. nr [...] została uchylona przez Wojewodę [...] decyzją z [...] kwietnia 2013 r. nr [...], a sprawa przekazana została organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. Akta sprawy wraz z informacją o niezaskarżeniu ww. decyzji Wojewody, zwrócone zostały Prezydentowi [...][...] maja 2013 r. Jednakże do chwili wnoszenia skargi organ nie rozpoznał sprawy, jak też nie poinformował stron, ani ich pełnomocnika o terminie zakończenia postępowania. Bezskuteczne okazało się także wystosowane przez nich do Prezydenta [...] wezwanie z [...] lipca 2013 r. o podjęcie działań w sprawie, z ostrzeżeniem, że brak takowych do końca lipca 2013 r. skutkować będzie skierowaniem skargi do Sądu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując na poinformowanie stron pismem z [...] lutego 2014 r. o planowanym zakończeniu postępowania do [...] maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 przywołanej ustawy, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postepowania, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zażalenie to (względnie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa) jest równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W rozpoznawanej skarżący, przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta [...] postępowania w sprawie o odszkodowanie przewidziane w art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.), nie wyczerpali trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. – tj. nie wnieśli stosownego zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia (tu: Wojewody [...]). Wynika to zarówno z akt administracyjnych sprawy, jak też treści skargi. Jedyne zażalenie, pozostające w związku ze zwłoką organu, było bowiem wniesione przez nich na długo przed wydaniem przez Prezydenta [...] decyzji z [...] listopada 2012 r., uchylonej następnie przez Wojewodę [...]. Pozostaje ono więc bez związku z aktualną skargą. Kierowane natomiast do Prezydenta [...] pisma z [...] kwietnia 2013 r. i [...] lipca 2013 r. stanowią swego rodzaju monity w sprawie (ponaglenia), które choćby poprzez to, że adresowane były do organu pozostającego zdaniem stron w zwłoce (a nie organu wyższego stopnia), nie mogły być traktowane jako zażalenia, o których stanowi art. 37 § 1 k.p.a. Wniesienie zatem skargi przed złożeniem ww. środka zaskarżenia skutkować musi stwierdzeniem jej niedopuszczalności. W tym stanie sprawy, wobec niedopuszczalności skargi Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.