I SAB/Wa 103/15

WyrokWSA w Warszawie2015-04-21

Skład orzekający: Tomasz Szmydt, Joanna Skiba, Anna Wesołowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Prezydent miasta dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku o odszkodowanie za nieruchomość, a jeśli tak, to czy naruszenie to miało charakter rażący?
Ratio decidendi
Sąd stwierdził, że Prezydent dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku o odszkodowanie za nieruchomość, ponieważ sprawa nie została załatwiona w terminie określonym w Kodeksie postępowania administracyjnego. Jednakże, biorąc pod uwagę skomplikowany charakter sprawy, dużą liczbę podobnych postępowań prowadzonych przez organ oraz konieczność przeprowadzenia czynności ustalających stan faktyczny, sąd uznał, że bezczynność ta nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. Sąd zobowiązał organ do rozpoznania wniosku w terminie sześciu miesięcy.
Stan faktyczny
Skarżący złożyli skargę na bezczynność Prezydenta miasta w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o odszkodowanie za nieruchomość, wskazując, że wniosek wpłynął do organu 12 czerwca 2014 r. i nie został załatwiony do dnia wniesienia skargi. Organ w odpowiedzi na skargę argumentował, że duża liczba spraw i skomplikowany charakter sprawy uniemożliwiły rozpatrzenie wniosku w ustawowym terminie. Sąd rozpoznał sprawę, biorąc pod uwagę stan faktyczny z momentu orzekania.
Rozstrzygnięcie
1. Zobowiązano Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość w terminie sześciu miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. Stwierdzono, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. Zasądzono od Prezydenta [...] na rzecz skarżących solidarnie kwotę 340 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt Sędziowie: WSA Joanna Skiba WSA Anna Wesołowska (spr.) Protokolant specjalista Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi W. H., K. H. i Z. H. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o odszkodowanie za nieruchomość 1. Zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ulicy [...], hip. [...]- w terminie sześciu miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżących W. H., K. H. i Z. H. solidarnie kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skarżący, W. H., K. H. i Z. H., skargą z 18 listopada 2014 r. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o stwierdzenie bezczynności Prezydenta [...] w sprawie dotyczącej nieruchomości położone w [...] przy ul. [...] dawne ozn. Hip. [...]. W uzasadnieniu Skarżący wskazali, że sprawa została wszczęta wnioskiem doręczonym organowi w dniu 12 czerwca 2014 r. i nie została załatwiona do dnia wniesienia skargi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że pismem z Skarżący zostali poinformowani o tym, że z uwagi na dużą ilość spraw z zakresu odszkodowań i skomplikowany charakter sprawy nie było możliwe rozpatrzenie wniosku w terminie określonym w art. 35 § 3 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność organów oraz przewlekłe prowadzenie postępowania. Przed przystąpieniem do rozważań odnośnie zasadności skargi stwierdzić należy, że nie było przeszkód formalnych do rozpoznania skargi, gdyż przed jej wniesieniem Skarżący złożyli w dniu 21 lipca 2014 r. zażalenie na bezczynność Prezydenta. Przy ocenie zasadności skargi na bezczynność decydujący jest stan faktyczny z momentu orzekania przez sąd administracyjny. W niniejszej sprawie okolicznością niesporną jest, że od dnia złożenia wniosku to jest od dnia 12 czerwca 2012 r. (data wpływu wniosku do organu) do dnia rozpoznania skargi nie została wydana decyzja administracyjna. W sposób oczywisty stanowiło to naruszenie przepisu art. 35 § 1 k.p.a. z którego wynika obowiązek załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.). W ocenie sądu, sprawa o ustalenie odszkodowania za nieruchomość w trybie art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami może być uznana za sprawę szczególnie skomplikowaną. Wobec powyższego, sąd, doszedł do przekonania, że mimo przekroczenia terminów załatwienia sprawy określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego, bezczynność Prezydenta, pomimo naruszenia art. 12 § 1 i art. 35 Kpa, nie nosi cechy rażącego naruszenia prawa. Ponadto oceniając stopień naruszenia prawa Sąd wziął pod uwagę okoliczność znaną Sądowi z urzędu, a dotyczącą prowadzenia dużej liczby tego rodzaju postępowań (jakkolwiek nie wpływa to na sam obowiązek respektowania przez organ obowiązujących przepisów kodeksu postępowania administracyjnego), czyniącą praktycznie niemożliwym dotrzymanie ustawowych terminów jej zakończenia. Jednocześnie sąd uznał, że z uwag na charakter sprawy i konieczne do przeprowadzenia czynności mające na celu ustalenia stanu faktycznego, możliwe będzie rozstrzygnięcie jej w terminie sześciu miesięcy licząc od dnia doręczenia organowi akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem sądu. Wyznaczając ten termin Sąd miał na względzie realną możliwość załatwienia sprawy przez organ w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu. Tym samym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło