I SAB/Wa 106/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Gabriela Nowak Sędziowie: sędzia WSA Emilia Lewandowska asesor WSA Joanna Skiba (spr.) Protokolant Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi T. Z. na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie nierozpoznania wniosku dekretowego oddala skargę. W dniu 19 czerwca 2007 roku wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga T. Z. reprezentowanego przez pełnomocnika adw. J. F. na bezczynność Prezydenta Miasta W. w sprawie dotyczącej ustanowienia użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości [...] położonej w W. przy. ul [...] Hip. Nr [...]. W skardze podniesiono, że były właściciel nieruchomości [...] w przewidzianym przepisami prawa terminie złożył wniosek o przyznanie prawa własności czasowej odnośnie przedmiotowej nieruchomości w trybie art. 7 ust. 1 dekretu. Powyższy wniosek został złożony w dniu 30 września 1948 roku. Od czasu złożenia wniosku minęło prawie 60 lat , a mimo to do dnia dzisiejszego wnioskodawca nie otrzymał decyzji merytorycznej w tej sprawie. Wnioskodawca podniósł, że przed wniesieniem skargi wyczerpał środki zaskarżenia przed organem właściwym, gdyż postanowieniem z dnia [...] maja 2007 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uznało zażalenie wnioskodawcy na bezczynność Prezydenta Miasta W. za nieuzasadnione. Uzasadniając powyższe postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podało, że w chwili obecnej w obrocie prawnym pozostaje ostateczna decyzja Prezydium Rady Narodowej Miasta W. z dnia [...] września 1961 roku o odmowie przyznania prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości warszawskiej położonej obecnie przy [...], jednak w aktach SKO brak jest powyższej decyzji. Z odpowiedzi na skargę Prezydenta Miasta W i z akt sprawy wynika, że T. Z. w dniu 4 września 2003 roku wystąpił z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Rady Narodowej w Mieście W. z dnia [...] września 1961 roku dotyczącej nieruchomości objętej dawną księgą hipoteczną Hip. Nr [...], a położonej przy [...]. Do dnia 4 grudnia 2007 roku to postępowanie administracyjne było w toku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Rozpatrując skargę na bezczynność Sąd ogranicza się do kontroli, czy skarga została wniesiona w sprawie, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz czy zwłoka w załatwieniu sprawy przekroczyła terminy określone w przepisach prawa. Wskazać należy, iż bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy nie załatwia on sprawy w terminach wskazanych w art. 35 § 1-3 Kodeksu postępowania administracyjnego, ani nie wykonuje czynności o których mowa w art. 36. Zgodnie z powołanymi przepisami załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. O bezczynności organu administracji publicznej możemy mówić także, gdy organ w ustalonym terminie nie podjął żadnych czynności w sprawie. Na gruncie rozpatrywanej sprawy nie można czynić organowi tego zarzutu, bowiem na moment zamknięcia rozprawy było w toku postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Rady Narodowej Miasta W. z dnia [...] września 1961 roku, dotyczącej nieruchomości objętej dawną księgą hipoteczną Hip. Nr [...], a położonej przy [...] wszczęte na wniosek skarżącego T. Z. Sam skarżący w wniosku o stwierdzenie nieważności podał, że wniosek złożony w trybie art. 7 dekretu przez poprzedniego właściciela nieruchomości [...] oznaczonej nr hip. [...], został rozpatrzony orzeczeniem administracyjnym z dnia [...] marca 1961 roku. Jednocześnie ten sam skarżący w trakcie trwania postępowania o stwierdzenie nieważności powyższego orzeczenia administracyjnego, złożył skargę na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie nierozpoznania wniosku dekretowego. Takie dwutorowe postępowanie i wzajemnie sprzeczne twierdzenia skarżącego T. Z. (w jednym postępowaniu twierdzi, że wniosek dekretowy dotyczący nieruchomości nr hip. [...] został rozpoznany, a w drugim, że ten sam wniosek nie został rozpoznany) sprawiają, że w chwili obecnej nie można postawić Prezydentowi Miasta W. zarzutu pozostawania w bezczynności w przedmiocie rozpatrzenia wniosku dekretowego dotyczącego przedmiotowej nieruchomości. Do momentu zamknięcia rozprawy, bowiem sam skarżący nie zajął jednoznacznego stanowiska czy wniosek dekretowy dotyczący nieruchomości położonej przy [...] został rozpatrzony czy też nie. Stanowisku sądu nie stoi na przeszkodzie fakt złożenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wniosku o umorzenie postępowania nadzorczego , gdyż ten wniosek został złożony po zamknięci rozprawy przez sąd tj. w dniu 5 grudnia 2007 roku, a sąd bierze pod uwagę stan sprawy istniejący w momencie zamknięcia rozprawy. W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).