I SAB/Wa 108/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Rudnicka (spr.) Asesor WSA Iwona Kosińska Protokolant Monika Chorzewska-Korczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2007 r. sprawy ze skargi R.M. na bezczynność Ministra Budownictwa w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji uwłaszczeniowej postanawia umorzyć postępowanie sądowe. R.M. w dniu 4 lipca 2007 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Budownictwa w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody Poznańskiego z dnia [...] listopada 1991 r. nr [...] dotyczącej nabycia przez T. S.A. w W. prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] oraz prawa własności budynków i innych urządzeń znajdujących się na tym gruncie. Skarżący podniósł w uzasadnieniu skargi, że organ nie przestrzega przepisów kodeksu postępowania administracyjnego wskazujących w jakim czasie sprawa administracyjna powinna być rozpoznania. Podkreślił ponadto, iż całość materiału dowodowego w niniejszej sprawie została zgromadzona już w marcu 2007 r. i niezrozumiałe jest dla niego przedłużanie postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Minister Budownictwa wniósł o jej oddalenie. Ponadto wskazał, iż pismem z dnia 29 czerwca 2007 r. poinformował zgodnie z art. 36 kodeksu postępowania administracyjnego, że z uwagi na konieczność wyjaśnienia wszystkich okoliczności mogących mieć wpływ na rozstrzygnięcie, termin rozpatrzenia sprawy zostaje przedłużony do dnia 30 września 2007 r. Następnie w dniu 1 października 2007 r. Minister Budownictwa przesłał do Sądu decyzję z dnia 20 września 2007 r. nr [...] orzekającą o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody Poznańskiego z dnia [...] listopada 1991 r. nr [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - powoływanej dalej jako p.p.s.a.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność organów. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy zaś do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 k.p.a. lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (wyrok NSA z dnia 20 lipca 1999 r., sygn. akt I SAB 60/99, OSP 2000, nr 6, poz.87). Zgodnie z art. 149 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organu zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W trybie wskazanego art. 149 Sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Z powyższego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania (por. wyrok NSA z dnia 16 marca 2000 r., sygn. akt I SAB 201/99, Lex nr 54517). Tak więc jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, to przestaje on być w bezczynności, a co się z tym wiąże postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie - po wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Minister Budownictwa w dniu 20 września 2007 r. wydał decyzję. Ta okoliczność powoduje, że skarga na bezczynność Ministra Budownictwa stała się bezprzedmiotowa i postępowanie należało umorzyć. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekł jak w sentencji.