I SAB/Wa 11/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Gabriela Nowak Sędziowie: sędzia WSA Magdalena Durzyńska sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 11 października 2016 r. sprawy ze skargi P. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania zażalenia oddala skargę Pismem z [...] grudnia 2015 r. (data wpływu do organu) P. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia na postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] października 2015 r. nr [...]. Skarga została wniesiona w następującym stanie faktycznym. Prezydent [...] postanowieniem z dnia [...] października 2015 r. nr [...] odmówił wygaszenia decyzji o numerach: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. W dniu [...] listopada 2015 r. skarżący złożył zażalenie na postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] października 2015 r., a pismem z [...] grudnia 2015 r. (data wpływu do organu) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpatrzenia przedmiotowego zażalenia. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, wskazując że nie pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu przedmiotowego zażalenia, ponieważ decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] października 2015 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Taka sytuacja zaistniała w rozpatrywanej sprawie. Wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji bądź dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Aby zatem wydać orzeczenie na podstawie powołanego przepisu, sąd administracyjny, opierając się o zgromadzony w sprawie materiał dokumentacyjny, winien ocenić, czy organ administracji, załatwiając sprawę, podjął wszelkie niezbędne czynności w celu wnikliwego i szybkiego jej rozstrzygnięcia, który to obowiązek wynika z ogólnych zasad postępowania administracyjnego, w tym art. 7, 12 § 1 i art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, dalej: K.p.a.). Obowiązkiem sądu jest więc zbadanie, czy organ administracji powziął środki przewidziane prawem w celu załatwienia sprawy w terminie. Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych wyżej kryteriów, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 144 K.p.a. do zażaleń stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań, w tym art. 35 § 3 K.p.a., zgodnie z którym załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić w ciągu miesiąca od daty otrzymania odwołania. Zażalenie w niniejszej sprawie wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w dniu [...] listopada 2015 r., zaś orzeczenie tego organu zostało wydane w dniu [...] grudnia 2015 r. Organ II instancji zachował więc miesięczny termin określony w art. 35 § 3 K.p.a., a zatem nie można temu organowi zarzucić bezczynności w rozpatrzeniu niniejszego zażalenia. Tym samym brak jest podstaw do uwzględnienia skargi. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy bowiem do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia przez organ sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a., jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 K.p.a. lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych, mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji. Taka sytuacja nie miała natomiast miejsca w rozpatrywanej sprawie. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 151 w związku z art. 119 pkt 4 i art. 120 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.