I SAB/Wa 111/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Nowicka Sędziowie Sędzia WSA Emilia Lewandowska Asesor WSA Joanna Skiba /spr./ Protokolant Jolanta Dominiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2007 r. sprawy ze skargi A. P. na bezczynność Ministra Budownictwa w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji wywłaszczeniowej zobowiązuje Ministra Budownictwa do wydania orzeczenia w sprawie z wniosku A. P. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Rady Narodowej m. Ł. i z dnia [...] sierpnia 1950 r. Nr [...], w terminie jednego miesiąca od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W dniu 10 lipca 2007 roku A. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Budownictwa w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej Miasta Ł. z dnia [...] sierpnia 1950 roku. W odpowiedzi na skargę Minister Budownictwa wniósł o jej oddalenie podnosząc, że w przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 22 grudnia 2004 roku sygn. akt ISA 1578/03 wskazał, że postępowanie administracyjne nie zostało przeprowadzone wnikliwie. Ponadto sąd wskazał, że istotne znaczenie w sprawie miałoby ustalenie dat wykwaterowania właścicieli i lokatorów mieszkających w budynku znajdującym się na przedmiotowej nieruchomości. W rozpatrywanej sprawie zachodzi zatem sytuacja, kiedy organ administracji publicznej, nie ma uprawnień do podważania oceny prawnej zawartej w wyroku sądowym. Z tych względów organ zwrócił się do wielu instytucji w celu zebrania materiału dowodowego. Z uwagi na fakt prowadzenia przez organ postępowania dowodowego i oraz skomplikowany charakter sprawy organ uznał, że nie pozostawał w zwłoce w załatwieniu sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), kognicja sądu administracyjnego obejmuje m.in. kontrolę działalności administracji publicznej przez orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadku, gdy nie wydają decyzji administracyjnej w sprawach indywidualnych, podlegających załatwieniu w trybie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Skargę należy uznać za uzasadnioną. Po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyroku z dnia 22 grudnia 2004 r. i wpłynięciu akt sprawy w dniu 31 marca 2005 roku, na podstawie art. 35 § 1 k.p.a., po stronie organu centralnego powstał obowiązek załatwienia bez zbędnej zwłoki sprawy ze wskazanego na wstępie wniosku. Prawidłowo organ przyjął, że jest związany zaleceniami wskazanymi w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jednakże również w takim przypadku organ administracji publicznej, zobowiązany dyrektywą działania w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (art. 12 k.p.a.) był obowiązany niezwłocznie przystąpić do zgromadzenia materiału dowodowego . Zgodnie z art. 35 § 3 k.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Przepis art. 36 § 1 k.p.a. nakłada na organy administracji publicznej obowiązek zawiadomienia stron o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35, z podaniem przyczyny zwłoki i wskazaniem nowego terminu jej załatwienia. Należy podnieść, że Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy przekazanych przez organ wraz z odpowiedzią na skargę - art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przy czym bezczynność Sąd orzeka na dzień wyrokowania. Wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego. Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, bowiem jak wynika z akt administracyjnych, Minister Budownictwa od dnia 31 marca 2005 roku do dnia wyrokowania nie wydał rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej Miasta Ł. z dnia [...] sierpnia 1950 roku. Wprawdzie we wskazanym okresie organ podjął czynności wyjaśniające w sprawie oraz pismem z dnia 26 października 2006 roku informował stronę o konieczności zgromadzenia całości materiału dowodowego i wyznaczył termin jej załatwienia do dnia 31 marca 2007 roku, jednakże pisma te nie wskazywały konkretnych przyczyn zwłoki. Przyczyny zwłoki mogą mieć charakter obiektywny, co wynika z art. 36 § 2 k.p.a. lub wynikać z winy organu. W obu przypadkach przyczyny powinny zostać określone precyzyjnie, co pozwoli stronie jak i organowi wyższej instancji oraz sądowi administracyjnemu na kontrolę zasadności przyczyn opóźnienia w załatwieniu sprawy. Mając powyższe na uwadze uznać należy, że organ z nieuzasadnionych powodów nie rozpatrzył wniosku strony postępowania, czym naruszył przepis art. 35 § 3 oraz art. 36 § 1 k.p.a. Mając na uwadze wszystkie wyżej podniesione okoliczności Sąd z mocy art. 149 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.