I SAB/Wa 111/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart (spr.) Sędziowie: WSA Dorota Apostolidis WSA Dariusz Pirogowicz Protokolant sekretarz sądowy Agnieszka Żurawska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 września 2011 r. sprawy ze skargi T. C. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania odwołania T. C. od decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] lipca [...] r. postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Ministra Infrastruktury na rzecz skarżącej T. C. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia [...] lutego 2011 r. (data prezentaty) T. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...] orzekającej o nabyciu na rzecz Skarbu Państwa prawa własności nieruchomości położonej w W., w obrębie [...], oznaczonej nr ewid [...]. Odpowiadając na skargę organ wniósł o oddalenie skargi oraz podniósł, że postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] zawiesił postępowanie w sprawie rozpatrzenia ww. odwołania i zobowiązał T. C., M. C. i F. D. do wystąpienia do sądu powszechnego z powództwem o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W trybie w/w artykułu Sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Z powyższego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy rozstrzygnięcie podjęte zostało z naruszeniem terminu przewidzianego do jego wydania (por. wyrok NSA z 16 marca 2000 r., sygn. akt I SAB 201/99). Uwzględnienie skargi, w sytuacji bezczynności organu, oznacza zarówno rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej, w której organ pozostawał w zwłoce co do jej istoty, jak również wydanie aktu o charakterze procesowym przerywającego stan bezczynności. Takim aktem jest postanowienie o zawieszeniu postępowania, które wprawdzie nie rozstrzyga merytorycznie sprawy zawisłej przed organem, ale uchyla stan bezczynności. Zawieszenie postępowania wstrzymuje wszak bieg terminów przewidzianych w kodeksie (art. 103 kpa). Skoro zatem w niniejszej sprawie organ administracji po wniesieniu skargi, ale przed dniem rozprawy, zawiesił postępowanie administracyjne, a tym samym przerwał stan bezczynności, to niezależnie od tego - czy przed wydaniem tego aktu pozostawał on w zwłoce, dalsze prowadzenie niniejszego postępowania sądowego stało się bezprzedmiotowe, a to oznacza konieczność jego umorzenia. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 201 § 1 powołanej ustawy.