I SAB/Wa 1121/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Miernik po rozpoznaniu w dniu 8 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. B. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie nieudzielenia odpowiedzi na pismo postanawia odrzucić skargę. Z. B., pismem z dnia 25 czerwca 2016 r. wniósł skargę na bezczynność Prezydenta [...] w związku z nieudzieleniem odpowiedzi na pismo z dnia 25 lutego 2016 r. W obszernym uzasadnieniu skargi skarżący zarzucił szereg nieprawidłowości w działaniu organu, w szczególności dotyczących użytkowania nieruchomości przy ul. [...] w W.. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej odrzucenie podnosząc, że sąd administracyjny nie jest właściwy do jej rozpatrzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z treści art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. wynika, że skarga na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i inne czynności z zakresu administracji publicznej, wymienione szczegółowo w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a. Skarga Z. B. jest niedopuszczalna, nie mieści się bowiem w zakresie przedmiotowym powołanego art. 3 P.p.s.a. Złożona skarga, dotycząca działalności Prezydenta [...], ma charakter skargi powszechnej, określonej przepisami art. 227 i nast. ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.) – powoływanej dalej jako "K.p.a.". Sprawy ze skarg na działanie administracji publicznej określone w art. 227 K.p.a. nie podlegają kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne. Przedmiotem skargi powszechnej uregulowanej w Dziale VIII K.p.a. mogą być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Dodatkowo wskazać trzeba, że nawet gdyby przyjąć, iż złożona skarga jest dopuszczalna – to i tak podlegałaby ona odrzuceniu, zgodnie bowiem z treścią art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a., skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek odwoławczy, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest zatem podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 K.p.a. Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W rozpoznawanej sprawie z analizy akt wynika, że skarżący przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta [...] nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 37 § 1 K.p.a. Zatem również z tej przyczyny skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 1 i 6 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.