I SAB/Wa 1122/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Kosińska Sędziowie Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Ministra Infrastruktury i Budownictwa w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy 1. zobowiązuje Ministra Infrastruktury i Budownictwa do rozpoznania wniosku z [...] października 2014 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Infrastruktury i Rozwoju z [...] września 2014 r. nr [...], w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Ministra Infrastruktury i Budownictwa na rzecz skarżącego kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. M. K. pismem z [...] lipca 2016 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury i Budownictwa w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Infrastruktury i Rozwoju z [...] września 2014 r. nr [...]. Jak wynika z akt administracyjnych, Wojewoda [...] decyzją z [...] września 2012 r. nr [...] stwierdził nieodpłatne nabycie z dniem 1 września 2005 r. przez Politechnikę [...] prawa własności gruntu Skarbu Państwa pozostającego w użytkowaniu wieczystym Uczelni, stanowiącego działkę położoną w [...] przy ul. [...], oznaczoną jako dz. nr [...] o pow. [...] ha z obrębu [...]. Skarżący pismem z [...] września 2013 r. wystąpił do Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji. Minister Infrastruktury i Rozwoju decyzją z [...] września 2014 r. nr [...], po rozpoznaniu powyższego wniosku, stwierdził nieważności decyzji Wojewody [...] z [...] września 2012 r. Z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej powyższą decyzją wystąpiła w dniu [...] października 2014 r. (data prezentaty organu) Politechnika [...]. Organ pismem z [...] października 2014 r. poinformował strony postępowania o możliwości zapoznania się z aktami sprawy. Skarżący pismem z [...] lipca 2015 r. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa poprzez rozpoznanie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Minister Infrastruktury i Rozwoju postanowieniem z [...] października 2015 r. nr [...], na skutek wniosku Politechniki [...] z [...] października 2015 r., zawiesił przedmiotowe postępowanie do czasu prawomocnego rozpatrzenia przez sąd powszechny skargi ww. uczelni o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 23 maja 2013 r. sygn. akt VI ACa 1440/12. W dniu [...] kwietnia 2016 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o podjęcie ww. postępowania, natomiast w dniu [...] kwietnia 2016 r. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa poprzez rozpoznanie sprawy. We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze z [...] lipca 2016 r. na bezczynność Ministra Infrastruktury i Budownictwa, skarżący wniósł o zobowiązanie organu do wydania decyzji kończącej postępowanie w sprawie i wskazał, że mimo iż sprawa ta należy do kategorii najprostszych w rozumieniu art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.), powoływanej dalej jako "K.p.a.", to od złożenia wniosku o podjęcie postępowania upłynęły 2 miesiące, od złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - prawie 2 lata, a od złożenia wniosku wszczynającego postępowanie – 3 lata. Powyższe wskazuje, że bezczynność organu powinna zostać oceniona jako drastyczna i szkodliwa, tak dla skarżącego, jak i interesów Skarbu Państwa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że postanowieniem z [...] sierpnia 2016 r. nr [...] podjął zawieszone postępowanie administracyjne. Organ zwrócił uwagę na wielość spraw prowadzonych w Wydziale Uwłaszczeń i Gospodarki Nieruchomościami, podejmowanie rozmaitych czynności zmierzających do ich załatwienia, co powoduje wydłużanie się terminów zakończenia prowadzonych postępowań. Wskazał też na konieczność rozpoznawania spraw zgodnie z kolejnością wpływu. W świetle powyższego brak jest podstaw do stwierdzenia, że Minister pozostawał w bezczynności o rażącym charakterze, w zakresie ponownego rozpatrzenia sprawy zakończonej decyzją z [...] września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 35 § 1 i 3 K.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. W myśl natomiast art. 36 § 1 K.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a. organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Organ administracji publicznej pozostaje zatem w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a., jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 K.p.a. lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych, mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji. W sprawie ze skargi na bezczynność organu Sąd zobowiązany jest nie tylko do ustalenia, że organ nie podjął w terminie przewidzianym dla załatwienia sprawy czynności, do których był zobowiązany, lecz także do ustalenia i wyjaśnienia przyczyn, z powodu których ich nie wykonał. Należy przy tym wziąć pod uwagę zarówno charakter sprawy, jak i specyfikę obowiązującego trybu jej załatwienia. W rozpoznawanej sprawie należało uznać, że Minister Infrastruktury i Budownictwa pozostaje w bezczynności. Po pierwsze, organ od [...] października 2014 r., kiedy to do organu wpłynął wniosek Politechniki [...] z [...] października 2014 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z [...] września 2014 r., do dnia zawieszenia przedmiotowego postępowania w dniu [...] października 2015 r., prócz wystosowania do stron pisma z [...] października 2014 r. o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, nie podjął żadnej innej czynności wskazującej na zamiar wydania decyzji. Mimo ponadto podjęcia postępowania postanowieniem z [...] sierpnia 2016 r., do dnia wyrokowania organ nie zakończył przedmiotowego postępowania poprzez wydanie decyzji rozpatrującej złożony wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Organ nie zastosował się również do obowiązku wynikającego z przepisu art. 36 K.p.a., bowiem do dnia wniesienia skargi nawet raz nie poinformował stron o przyczynach zwłoki oraz o przewidywanym terminie załatwienia sprawy. Wyznaczając, stosownie do art. 149 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", termin w jakim organ zobowiązany będzie do załatwienia sprawy, Sąd miał na względzie możliwość zakończenia w tym okresie postępowania. Zdaniem Sądu, rozsądnym i realnym terminem, w jakim możliwe jest zakończenia postępowania bez uszczerbku dla gwarancji procesowych stron, a więc takim, przy ustalaniu którego uwzględniona jest złożoność materii w jakiej organ będzie orzekał, jest termin dwóch miesięcy od daty zwrotu do organu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Sąd miał przy tym na względzie, że postępowanie zostało podjęte dopiero [...] sierpnia 2016 r. Sąd uznał jednocześnie, że zaistniała w sprawie bezczynność nie ma charakteru rażącego naruszenia prawa. Sąd wziął pod uwagę, że w dniu [...] października 2015 r. organ zawiesił przedmiotowe postępowanie administracyjne. Zawieszenie postępowania wstrzymuje natomiast bieg terminów przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego (art. 103), a tym samym eliminuje możliwość powstania bezczynności związanej z upływem terminu załatwienia sprawy. Skoro zatem postępowanie zostało podjęte dopiero postanowieniem z [...] sierpnia 2016 r., nie sposób zarzucić organowi, że jego bezczynność w rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z [...] września 2014 r. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i 3 oraz art. 149 § 1a P.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji. W przedmiocie kosztów postępowania (pkt 3 sentencji) orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r. poz. 1800). Na powyższe koszty składają się wynagrodzenie pełnomocnika skarżących w kwocie 480 zł, wpis sądowy od wniesionej skargi w wysokości 100 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 P.p.s.a., który to przepis dopuszcza stosowanie ww. trybu z urzędu do spraw wywołanych skargą na bezczynność lub przewlekłe poprowadzenie postępowania.