I SAB/Wa 113/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Emilia Lewandowska asesor WSA Agnieszka Miernik (spr.) asesor WSA Przemysław Żmich Protokolant Marta Maciejkowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2007 r. sprawy ze skargi A. P. na bezczynność Ministra Kultury I Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia umorzyć postępowanie sądowe. W dniu 5 lipca 2007 r. A. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w sprawie rozpoznania wniosku z dnia 30 maja 2006 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Ł. z dnia [...] grudnia 1992 r., nr [...] w przedmiocie wpisania do rejestru zabytków pod numerem [...] parku miejskiego im. [...], w części dotyczącej działki o nr ew. [...], w granicach ulic [...]. W skardze wskazał, że w dniu 17 lipca 2006 r. i w dniu 16 stycznia 2007 r. wniósł do organu zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. Ze względu na to, że sprawa nie została załatwiona w terminach wskazanych przez organ, skarżący wniósł o wyznaczenie Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego czternastodniowego terminu na załatwienie sprawy i wyjaśnienie przyczyn zaniedbań. W odpowiedzi na skargę Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego wniósł o umorzenie postępowania ze względu na to, że w sprawie została wydana decyzja w dniu [...] lipca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 35 § 3 k.p.a. załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), mamy do czynienia wówczas, gdy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma przy tym znaczenia z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną przyczyną w ich podjęciu lub dokonaniu, leżącą po stronie organu. Z akt sprawy wynika, że skarżący wniósł stwierdzenie nieważności decyzji Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Ł. z dnia [...] grudnia 1992 r., nr [...] w dniu 31 maja 2006 r. Niemniej jednak w dacie orzekania przez Sąd w przedmiocie bezczynności organu postępowanie sądowe było bezprzedmiotowe. Wskazać należy, iż postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Przy czym są to zdarzenia, które nie istniały przed wszczęciem postępowania. Bezprzedmiotowość postępowania zachodzi w wypadku wydania aktu lub podjęcia czynności przez organ w sprawie, w której została wniesiona skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu. W rozpoznawanej sprawie Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego w wyniku rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 31 maja 2006 r. wydał decyzję w dniu [...] lipca 2007 r., nr [...]. W ocenie Sądu, w świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wskazanych okoliczności w niniejszej sprawie, zachodzą podstawy uzasadniające umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość. W związku z tym w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.