I SAB/Wa 113/09
PostanowienieWSA w Warszawie2009-10-07
Skład orzekający: Maria Tarnowska, Agnieszka Miernik, Bogdan Wolski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej w przedmiocie rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przysługujących mu w postępowaniu administracyjnym?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna tylko po wyczerpaniu środków zaskarżenia, zgodnie z art. 52 § 1 PPSA. W przypadku bezczynności organu w przedmiocie rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania, skarżący jest zobowiązany do wniesienia zażalenia do organu wyższego stopnia. Niewniesienie takiego zażalenia skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej.Stan faktyczny
K. S. wniósł skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania zakończonego dwiema decyzjami. Skarżący wskazał, że mimo składania zażaleń na bezczynność organu, nie doczekał się rozstrzygnięcia. Wojewoda wniósł o oddalenie skargi, wyjaśniając, że akta sprawy znajdują się w sądzie, a postępowanie było prowadzone bez zbędnej zwłoki. Sąd ograniczył rozpoznanie sprawy do jednej z dwóch skargowanych bezczynności.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Miernik Sędzia WSA Bogdan Wolski (spr.) Protokolant Ewa Nieora po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2009 r. sprawy ze skargi K. S. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania postanawia: odrzucić skargę.
K. S. wniósł w piśmie z 16 kwietnia 2009 r. skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpoznania podania o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia
[...] listopada 2004 r., nr [...], o ustaleniu lokalizacji rozbudowy drogi krajowej nr [...] na odcinku [...]. W tym samym piśmie K. S. wniósł także skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpoznania podania o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] maja 2006 r., nr [...], o udzieleniu Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad zezwolenia na niezwłoczne zajęcie, w celu rozbudowy drogi krajowej nr [...] na odcinku [...], od km [...] do km [...], wraz z przebudową urządzeń infrastruktury technicznej nieruchomości położonej we wsi E., gmina R., stanowiącej działkę ew. nr [...] o powierzchni [...] ha.
W skardze na bezczynność organu K. S. wskazał, że pismem
z dnia 10 lipca 2008 r. wystąpił wspólnie z B. S. do Wojewody [...] o wznowienie postępowania w sprawach "wydanych przez niego ostatecznych decyzji". W dniu 16 listopada 2008 r. wnioskodawcy złożyli zażalenie na bezczynność organu do Ministra Infrastruktury. Zażalenie nie odniosło skutku. W dniu
5 lutego 2009 r. wnioskodawcy złożyli ponownie zażalenie na bezczynność Wojewody [...]. Nie przyniosło ono rezultatów w postaci wymaganego prawem postanowienia lub decyzji.
Przedstawiając powyższe zarzuty skarżący wniósł o zobowiązanie organu do niezwłocznego wydania postanowienia o wznowieniu postępowania i zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalanie
i przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego oraz wyjaśnił, ustosunkowując się do skargi dotyczącej bezczynności w sprawie rozpoznania podania o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] maja 2006 r., że pismem
z dnia 8 sierpnia 2008 r. poinformowano wnioskodawców, iż podanie o wznowienie postępowania zostania rozpatrzone po zwrocie akt przez Ministerstwo Infrastruktury. Akta zostały przekazane Ministrowi Infrastruktury wraz z odwołaniem od decyzji z dnia
[...] maja 2006 r. Aktualnie akta znajdują się w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym
w Warszawie. Odnosząc się do zarzutów skargi organ stwierdził, że postępowanie było prowadzone bez zbędnej zwłoki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:
Należy na wstępie wyjaśnić, że w piśmie z dnia 16 kwietnia 2009 r. zawierającym skargę na bezczynność organu K. S. podniósł zarzuty dotyczące dwóch postępowań administracyjnych, to jest postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2004 r. (nr [...]) i decyzją Wojewody [...] z dnia [...] maja 2006 r. (nr [...]). Postępowanie w niniejszej sprawie sądowej zostało ograniczone do rozpoznania skargi na bezczynność Wojewody [...] w sprawie rozpoznania podania o wznowienie postępowania w drugiej z wymienionych spraw. Skarga w pozostałym zakresie jest przedmiotem innego postępowania sądowego prowadzonego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie (sygn. akt IV SAB/WA 87/09 ).
Wobec powyższego orzeczenie wydane w niniejszej sprawie odnosi się wyłącznie do skargi na bezczynność Wojewody [...] w postępowaniu dotyczącym podania o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] maja 2006 r.
Przedstawiając uzasadnienie rozstrzygnięcia wydanego w niniejszej sprawie Sąd wyjaśnia, że skarga wymieniona w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270
ze zm.; dalej – "p.p.s.a.") jest środkiem mającym na celu wyeliminowanie stanu bezczynności organu i doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie administracyjnej. Do skargi na bezczynność organu ma zastosowanie także art. 52 § 1 p.p.s.a. uzależniający dopuszczalność wniesienia skargi do sądu administracyjnego od wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Wymóg ten nie dotyczy prokuratora i Rzecznika Praw Obywatelskich, o czym stanowi art. 52 §1 in fine p.p.s.a. Zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Odnosząc przedstawione wyjaśnienia na grunt niniejszej sprawy Sąd wskazuje, że z art. 37 § 1 k.p.a. wynika, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym
w art. 35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a., stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Oznacza to, że skarżący był obowiązany, przed wniesieniem skargi do sądu, złożyć stosowne zażalenie do organu wyższego stopnia - Ministra Infrastruktury. W przypadku spełnienia tego warunku, i niezależnie od sposobu załatwienia zażalenia, skarżący mógł skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego z powodu bezczynności Wojewody [...].
Na podstawie dokumentów zgromadzonych w aktach administracyjnych Sąd ustalił, że wnioskodawcy zostali poinformowani w piśmie z dnia 8 sierpnia 2008 r.
o przekazaniu akt postępowania w sprawie administracyjnej zakończonej decyzją Wojewody [...] z dnia [...] maja 2006 r. do Ministerstwa Infrastruktury. Jednocześnie zapewniono wnioskodawców, że podanie o wznowienie postępowania zostanie rozpatrzone po zwrocie akt przez Ministerstwo Infrastruktury.
W piśmie z dnia 21 sierpnia 2008 r., skierowanym do Wojewody [...], wnioskodawcy wskazali na pominięcie w piśmie z dnia 8 sierpnia 2008 r. podania dotyczącego decyzji z dnia [...] listopada 2004 r. W związku z tym wnioskodawcy wskazali na naruszenie obowiązku wynikającego z art. 36 § 1 k.p.a. Następnie,
w piśmie z dnia 16 listopada 2008 r., K. S. wniósł zażalenie do Ministra Infrastruktury wskazując na niezałatwienie przez Wojewodę [...] skargi
z dnia 21 sierpnia 2008 r.
W kolejnym zażaleniu, zawartym w piśmie z dnia 5 lutego 2009 r.,
K. S. zarzucił Wojewodzie [...] bezczynność w sprawie rozpoznania podania o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia
[...] listopada 2004 r. (w piśmie omyłkowo podano datę "[...].11.2008 r.")
Powyższe potwierdza, że skarżący nie wyczerpał drogi postępowania administracyjnego, gdyż nie wniósł wymaganego prawem zażalenia odnoszącego się do bezczynności w sprawie dotyczącej wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] maja 2006 r. Zażalenia z dnia 16 listopada 2008 r. i 5 lutego 2009 r. zawierały wyłącznie zarzut bezczynności w sprawie podania o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2004 r. Zatem nie został spełniony ustawowy warunek dopuszczalności skargi na bezczynność organu.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak
w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło