I SAB/Wa 113/10
PostanowienieWSA w Warszawie2010-07-08
Skład orzekający: Przemysław Żmich
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej powinna zostać umorzona, jeśli organ rozpoznał wniosek po wniesieniu skargi, ale przed jej rozpoznaniem przez sąd?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej staje się bezprzedmiotowa, a sąd administracyjny obowiązany jest umorzyć postępowanie, jeśli organ rozpoznał wniosek lub podjął stosowną czynność po wniesieniu skargi, ale przed jej rozpoznaniem przez sąd. W takiej sytuacji sąd nie jest uprawniony do kontroli prawidłowości wydanej decyzji.Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji z 1956 r. dotyczącej wywłaszczenia nieruchomości oraz decyzji o przyznaniu odszkodowania. Minister Infrastruktury rozpoznał wnioski po terminie, wydając decyzje odmawiające stwierdzenia nieważności, ale przed rozpoznaniem skargi przez sąd. Skarżący domagali się zwrotu kosztów postępowania.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe i zasądzono od Ministra Infrastruktury na rzecz skarżących zwrot wpisu sądowego oraz zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.Z. i K.S. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zasądzić od Ministra Infrastruktury solidarnie na rzecz T.Z. i K.S. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu wpisu sądowego od skargi; III. zasądzić od Ministra Infrastruktury na rzecz każdego ze skarżących T.Z. i K.S. po 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
W dniu [...] marca 2010 r. T.Z. i K.S., reprezentowani przez r.pr. M.W., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w sprawie [...], dotyczącej rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w G. z dnia [...] marca 1956 r., nr [...] o wywłaszczeniu na rzecz Państwa całej nieruchomości o pow. [...] m², oznaczonej w ks. wiecz. tom [...], wykaz [...] katastralnie, nr parceli [...], karta mapy [...], położonej w obrębie gruntowym [...] miasta G., stanowiącej własność J.S. oraz wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w G. z dnia [...] marca 1956 r., nr [...] o przyznaniu J.S. odszkodowania w kwocie [...] zł za w/w nieruchomość wywłaszczoną decyzją Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w G. z dnia [...] marca 1956 r., nr [...]. W skardze został zawarty wniosek o zwrot kosztów postępowania, w tym zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
Pismami z dnia [...] lipca 2006 r. skarżący wystąpili do Ministra Infrastruktury o stwierdzenie nieważności w/w decyzji.
Minister Infrastruktury w odpowiedzi na skargę wyjaśnił, że wnioski skarżących z dnia [...] lipca 2008 r. w sprawie stwierdzenia nieważności w/w orzeczeń zostały rozpoznane decyzjami Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] oraz z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...]. Do akt sprawy zostały dołączone wskazane przez organ decyzje.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 35 § 3 Kpa załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania.
Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), mamy do czynienia wówczas, gdy w terminie określonym w art. 35 Kpa organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma przy tym znaczenia z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną przyczyną w ich podjęciu lub dokonaniu, leżącą po stronie organu. Przy czym bezczynność organu musi istnieć w dniu rozpoznania skargi przez sąd administracyjny. Gdy żądanie to zostało uwzględnione przez organ po wniesieniu skargi, to postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie o bezczynność staje się bezprzedmiotowe i sąd obowiązany jest wydać postanowienie o umorzeniu postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Z akt sprawy wynika, że Minister Infrastruktury rozpoznał wnioski skarżących z dnia [...] lipca 2006 r. i w dniu [...] kwietnia 2010 r. wydał decyzję nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w G. z dnia [...] marca 1956 r., nr [...] o wywłaszczeniu przedmiotowej nieruchomości oraz decyzję nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w G. z dnia [...] marca 1956 r., nr [...] o przyznaniu J.S. odszkodowania. Poza sporem pozostaje fakt, że termin określony w art. 35 § 3 Kpa został przez Ministra Infrastruktury przekroczony. Niemniej jednak, w okolicznościach niniejszej sprawy nie można stwierdzić bezczynności Ministra w rozpoznaniu wniosków skarżących z dnia [...] lipca 2006 r. dotyczących stwierdzenia nieważności w/w orzeczeń.
Dodatkowo wskazać należy, że rozpatrując skargę na bezczynność organu Sąd nie jest uprawniony do przeprowadzenia kontroli prawidłowości wydanej decyzji, gdyż należy to do odrębnej drogi procesowej.
W ocenie Sądu, w świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wskazanych okoliczności w niniejszej sprawie zachodzą podstawy uzasadniające umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość.
W związku z powyższym w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w punkcie I sentencji.
O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło