I SAB/Wa 114/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu 28 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komendanta Rejonowego Policji Warszawa V w Warszawie w przedmiocie rozpoznania zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. J. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu. M. J. (dalej: "Skarżący"), pismem z 16 marca 2026 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komendanta Rejonowego Policji Warszawa V w Warszawie w sprawie podjęcia określonych czynności w związku z interwencją z dnia 29 grudnia 2017r. W odpowiedzi na skargę Komendant Rejonowy Policji Warszawa V w Warszawie wniósł o jej odrzucenie, względnie oddalenie, podkreślając, że sam fakt, że organ nie podjął działań w sposób i o treści oczekiwanej przez skarżącego, nie stanowi o przewlekłości postępowania ani o bezczynności. Wskazał ponadto, że Policja nie jest związana instrukcjami stron co do sposobu zakończenia interwencji, czy kwalifikacji prawnej zdarzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Przedmiotem zaskarżenia jest przewlekłość jakiej miał się dopuścić Komendant Rejonowy Policji Warszawa V w Warszawie w zakresie podjęcia określonych czynności w związku z interwencją z dnia 29 grudnia 2017r. Wskazać należy, że nie w każdym przypadku opieszałego (w ocenie strony) działania określonego podmiotu, możliwe jest skuteczne zainicjowanie kontroli tego postępowania przed sądem administracyjnym. Jak wynika bowiem z art. 3 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143) dalej "p.p.s.a.", skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji przysługuje wyłącznie w sprawach, w których wydawane są: decyzje i niektóre postanowienia (art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a.), inne akty lub podejmowane czynności z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a ), pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego (art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.), oraz w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, ale podjęte tylko w ramach postępowania administracyjnego, tj. na podstawie przepisów K.p.a. lub Ordynacji podatkowej. Skarga na przewlekłość postępowania lub bezczynność organu jest zatem pochodną skargi na określone formy działania organu. Jest więc dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje administracyjne, określone postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 4 września 2012 r. II GSK 1324/12,Lex nr 1244532; z 17 lipca 2012 r. I OSK 1620/12, Lex nr 1264584). Wskazane przez skarżącego działania nie należą do kategorii spraw z zakresu administracji publicznej wymienionych w art. 3 § 2 ppsa. Interwencje Policji w sprawach dotyczących sporów o opiekę nad dziećmi oraz ocena, czy doszło do popełnienia czynów zabronionych, mają charakter czynności operacyjno – rozpoznawczych, dochodzeniowo – śledczych lub wykonawczych, które podlegają kontroli w trybie przepisów Kodeksu postępowania karnego lub Kodeksu postępowania cywilnego (przed sądami powszechnymi), a nie w trybie skargi do sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy wniesiona przez M. J. skarga jako dotycząca działań (zaniechań) organu, które nie podlegają kontroli sądów administracyjnych, oceniona musi być jako niedopuszczalna, a co za tym idzie podlega ona odrzuceniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.