I SAB/Wa 116/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska po rozpoznaniu w dniu 6 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy O. na bezczynność Ministra Edukacji Narodowej w przedmiocie rozpoznania zażalenia postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Gmina O. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Edukacji Narodowej w przedmiocie nierozpatrzenia zażalenia na postanowienie P. Kuratora Oświaty w R. z dnia [...] marca 2007 r., nr [...] opiniujące negatywnie zamiar likwidacji szkoły podstawowej. W odpowiedzi na skargę Minister Edukacji Narodowej poinformował, że nie pozostaje w bezczynności bowiem zażalenie Gminy O. zostało już rozpatrzone gdyż postanowieniem z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...] organ drugiej instancji uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Postanowienie to zostało doręczone Wójtowi Gminy O. w dniu 11 lipca 2007 r. Skarżąca w skierowanym do Sądu piśmie z dnia 16 sierpnia 2007 r. (k-17) poinformowała, że wobec wydania stosownego postanowienia przez Ministra Edukacji Narodowej wycofuje skargę na bezczynność tegoż organu. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd chyba, że uzna, iż zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przedstawionym wyżej stanie sprawy, Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, postanowił jak w sentencji.