I SAB/Wa 12/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata T. K. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi W. O. na bezczynność Burmistrza Miasta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o zasiłek celowy na leki za miesiąc kwiecień, maj i czerwiec 2007 r. postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata T. K., adres Kancelaria Adwokacka, ul. [...] w W. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 146,40 (sto czterdzieści sześć 40/100) złotych, w tym tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 26,40 (dwadzieścia sześć 40/100) złotych oraz kwotę 17,00 (siedemnaście 00/100) złotych tytułem innych udokumentowanych wydatków pełnomocnika Pismem z dnia 16 lutego 2009 r. adwokat T. K. wniósł o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej w ramach przyznanego z urzędu prawa pomocy z tytułu sporządzenia opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2008 r. sygn. akt I SAB/Wa 12/08 w przedmiocie odrzucenia skargi W. O. na bezczynność Burmistrza Miasta W. w kwestii rozpoznania wniosku o zasiłek celowy na leki za miesiąc kwiecień, maj i czerwiec 2007 r. - oświadczając, że przedmiotowe koszty nie zostały mu zapłacone w całości lub w części. Powyższy wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu rozpoznany został – wydanym przez referendarza sądowego – postanowieniem z dnia 23 lutego 2009 r., sygn. akt I SAB/Wa 12/08. W dniu 10 marca 2009 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw adwokata T. K. na przedmiotowe postanowienie wobec czego straciło ono moc, a sprawa z wniosku o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu podlega rozpoznaniu na nowo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Do czynności, o których mowa w powołanym przepisie, należy także sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stosownie bowiem do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi obejmują także stawkę za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Zgodnie z powołanym § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b stawka ta w niniejszej sprawie wynosi 120 zł (50 % stawki minimalnej w wysokości 240 zł). W myśl zaś § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Z dołączonego przez adwokata T. K. dowodu wpłaty wynika natomiast, że uiścił on kwotę 17 zł tytułem opłaty skarbowej od złożonego do akt sprawy dokumentu pełnomocnictwa, stosownie do przepisów ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 225, poz. 1635 ze zm.). Powyższa kwota stanowi niezbędny, udokumentowany wydatek pełnomocnika, należny mu wraz z wynagrodzeniem za udzielenie z urzędu pomocy prawnej. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 250 i art. 260 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.