I SAB/Wa 12/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak Sędziowie: WSA Daniela Kozłowska (spr.) WSA Elżbieta Sobielarska Protokolant Zbigniew Dzierzęcki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lipca 2010 r. sprawy ze skargi K. S. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania postanowił: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego K. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 8 grudnia 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga K. S. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] po rozpatrzeniu ww. wniosku odmówił wznowienia postępowania w celu uchylenia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] udzielającej Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości położonej w gminie R., obręb [...], oznaczonej jako działka nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga K. S. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 8 grudnia 2009 r. Oznacza to, że w momencie rozpoznania przez Sąd w/w skargi Wojewoda [...] nie pozostawał już w bezczynności, gdyż rozpoznał wniosek skarżącego i decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. odmówił wznowienia postępowania. W tej sytuacji postępowanie sądowe podlega umorzeniu, jako bezprzedmiotowe. Sąd bowiem, skoro organ w bezczynności już nie pozostawał, nie może zastosować trybu przewidzianego w art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.), tj. w przypadku uznania zasadności skargi zobowiązać organ do wydania w zakreślonym terminie decyzji w sprawie. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy.