I SAB/Wa 120/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Kamińska (spr.) Sędziowie WSA Małgorzata Boniecka - Płaczkowska NSA Anna Łukaszewska - Macioch Protokolant Joanna Kaklin po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2004 r. sprawy ze skargi E.K. na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności 1. zobowiązuje Prezydenta W. do wydania decyzji rozstrzygającej wniosek skarżącej o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], w terminie jednego miesiąca od dnia doręczenia wyroku w niniejszej sprawie wraz z aktami postępowania administracyjnego, 2. zasądza od Prezydenta W. na rzecz E.K. kwotę 100, 00 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 25 listopada 2002r. E. K. wraz z J.O. i R.S. wystąpiła do Prezydenta W. z wnioskiem o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej położonej w W. przy ul. [...] i [...] w prawo własności, na podstawie ustawy z dnia 04 września 1997r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności (tekst jednolity Dz. U. Nr 120 z 200 lr. poz. 1299 z póź. zm. ). Wobec nie załatwienia sprawy przez organ administracyjny w terminie, wnioskodawczyni złożyła 04 sierpnia 2003r. zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., które postanowieniem z dnia [...] października 2003r. wyznaczyło Prezydentowi dodatkowy termin załatwienia sprawy do dnia 04 listopada 2003r. W tej sytuacji Prezydent postanowieniem z dnia [...] października 2003r. zawiesił postępowanie w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości w prawo własności do czasu zakończenia postępowania "komunalizacyjnego" tej nieruchomości i dokonania stosownych zmian w księdze wieczystej. Orzeczenie to zostało uchylone postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2004r., wydanym w wyniku wniesionego przez E. K. zażalenia. Wobec faktu, że postępowanie toczyło się nadal, organ administracyjny pismem z dnia 18 marca 2004r. poinformował wnioskodawców, że sprawa nie może być rozpatrzona w terminie przewidzianym w art. 35 KPA, z uwagi na dużą ilość złożonych do Urzędu wniosków i konieczność rozpoznania wniesionych spraw w kolejności ich wpływu, natomiast decyzja w przedmiotowej sprawie powinna zostać podjęta do dnia 31, grudnia 2004r. W tej sytuacji E.K. ponownie wniosła zażalenie do SKO w W., które w dniu [...] maja 2004r., wobec braku odpowiedzi ze strony organu, przyjęło za zasadne zarzuty podniesione przez skarżącą i wyznaczyło Prezydentowi termin jednego miesiąca od daty doręczenia orzeczenia, do wydania decyzji rozstrzygającej złożony wniosek. Po upływie kolejnych dwóch miesięcy bezczynności organu E.K. w dniu 15 lipca 2004r. wniosła, za pośrednictwem Prezydenta W., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta w sprawie z wniosku o nieodpłatne przekształcenie posiadanego prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej w W. przy ul. [...]. W odpowiedzi na skargę organ administracyjny podniósł, że wnioskodawcy zostali poinformowani, zgodnie z art. 36 KPA, o przewidywanym terminie rozpoznania sprawy i dlatego skarga na bezczynność organu nie jest zasadna. Wskazano też, że Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2004r. stwierdził nabycie własności przedmiotowej nieruchomości przez W. na podstawie ustawy z dnia 10 maja 1990r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych ( Dz. U. Nr 32, poz. 191 z póź. zm.). Sąd zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt.8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej m.in. przez orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach, kiedy są one zobowiązane do działania. Sąd uwzględnia skargę, gdy stwierdzi, że organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności, a skarżący wyczerpał tryb przewidziany w art. 37 § 1 KPA przez wniesienie zażalenia do organu wyższego stopnia nad tym organem. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, o bezczynności organu administracji publicznej można mówić wówczas, gdy w ustawowo określonym terminie organ ten nie podejmie żadnej czynności w sprawie. W niniejszej sprawie Prezydent W. pozostawał w bezczynności przez okres około 8 miesięcy — od momentu złożenia wniosku w dniu 25 listopada 2002r. do czasu kiedy zostało złożone pierwsze zażalenie wnioskodawców na bezczynność organu. Sama zaś sprawa - do dnia wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie została załatwiona przez okres prawie dwóch lat, choć organ był już dwukrotnie zobowiązany postanowieniami Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. do wydania decyzji w określonym terminie. Należy zauważyć, że maksymalny czas załatwienia skomplikowanej sprawy może trwać dwa miesiące, a zgodnie z art. 36 KPA w razie braku możliwości załatwienia sprawy w terminie, organ administracji ma obowiązek zawiadomić stronę, podając przyczyny zwłoki oraz wskazując nowy, konkretny i najkrótszy termin załatwienia sprawy. Obowiązek zawiadomienia strony o wszelkiej zwłoce, wynikający z treści art. 36 KPA, dotyczy przyczyn zależnych, jak i niezależnych od organu administracji. Warunkiem formalnym wystąpienia przez osobę zainteresowaną ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu jest - wspomniane wyżej -wniesienie zażalenia, w trybie art. 37 § 1 KPA, do organu administracji publicznej wyższego stopnia na nie załatwienie sprawy w terminie. Również ten warunek został w niniejszej sprawie spełniony. W dniu [...] maja 2004r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., na skutek wniesionego przez stronę zażalenia, wyznaczyło Prezydentowi kolejny termin na wydanie decyzji. A wcześniej w dniu [...] kwietnia 2004r. wydana została decyzja, komunalizacyjna, której brak, według organu, stanowi! przyczynę zwłoki w rozstrzygnięciu sprawy. Mimo to, do dnia wydania wyroku przez Sąd, organ nie rozpoznał złożonego wniosku. Dlatego - na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm. ) orzeczono jak w sentencji.