I SAB/Wa 120/11
PostanowienieWSA w Warszawie2011-05-27
Skład orzekający: Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, złożonego na podstawie art. 37 § 1 k.p.a., podlega kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 PPSA?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania zażalenia złożonego na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, ponieważ nie mieści się w katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 2 PPSA. Rozpatrzenie takiego zażalenia przez organ wyższego stopnia nie prowadzi do wydania decyzji administracyjnej ani postanowienia zaskarżalnego zażaleniem, a tym samym nie podlega kontroli sądu administracyjnego w trybie skargi na bezczynność.Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpoznania zażalenia na nierozpatrzenie przez Prezydenta wniosku z 1998 r. o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Skarżący wskazali, że wnieśli zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, a do dnia złożenia skargi do sądu wniosek nie został rozpatrzony. Wojewoda uznał skargę za bezprzedmiotową, wskazując na przekazanie zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. i E. K. na bezczynność Wojewody [..] w przedmiocie rozpoznania zażalenia w sprawie niezałatwienia przez Prezydenta [..] W. wniosku postanawia: odrzucić skargę
Pismem z dnia 30 stycznia 2011 r. A. K. i E. K., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewody [..] w rozpoznaniu zażalenia na nierozpatrzenie w terminie wniosku z dnia [..] października 1998 r. o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności działki gruntu o powierzchni [..] m2 położonej w W. przy ul. [.] nr ewid. [..] w obrębie [..] w prawo własności. W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli, że pismem z dnia 21 listopada 2010 r. wnieśli do Wojewody [..] zażalenie na niezałatwienie w terminie sprawy w przedmiocie rozpatrzenia wnioski z dnia 12 października 1998 r. o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności działki gruntu o powierzchni [..] m2 położonej w W. przy ul. [..] nr ewid. [..] w obrębie [..]. Wniosek ten do dnia złożenia skargi do Sądu nie został rozpatrzony. Odpowiadając na skargę, Wojewoda [..] podał, że zażalenie zgodnie z właściwością zostało przekazane Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu W. w związku z czym uznał, że skarga jest bezprzedmiotowa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, aczkolwiek z zupełnie innych względów niż te, które zostały podniesione w odpowiedzi na skargę. Sąd administracyjny, rozpoznając skargę, w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność organów i przewlekłość w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Zgodnie z przywołanym przepisem, skarga na bezczynność organu administracji (pkt 8) przysługuje wyłącznie w tych sprawach, w których organ administracji ma obowiązek wydać: 1) decyzję administracyjną; 2) postanowienie, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; W ocenie Sądu niniejsza sprawa, w związku z którą wniesiono skargę na bezczynność Wojewody [..], nie mieści się we wskazanym powyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Przedmiotem skargi jest niezałatwienie przez organ zażalenia skarżących, złożonego w trybie art. 37 kpa. Zgodnie z art. 37 § 1 kpa, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Stosownie zaś do dyspozycji art. 37 § 2 kpa, organ wymieniony w § 1 tegoż artykułu, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Zażalenie, o którym mowa w art. 37 § 1 kpa, jest szczególnym środkiem przysługującym stronie postępowania, mającym całkowicie inny charakter aniżeli zażalenie, o którym mowa w art. 141-144 kpa. Rozpatrując to zażalenie organ nie wydaje decyzji administracyjnej ani postanowienia zaskarżalnego zażaleniem. Na podstawie art. 37 § 2 kpa w związku z art. 123 § 1 kpa i art.141 § 1 kpa uznać należy, iż sprawy te są załatwiane postanowieniem, na które nie przysługuje zażalenie zatem również nie podlegają one zaskarżeniu skargą do sądu administracyjnego, a skoro tak, to również nie przysługują skarga na bezczynność organu dotycząca rozpatrzenia rozpatrzeniu zażalenia złożonego w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Uzupełniając Sąd zauważa, że skarżącemu po wyczerpaniu trybu z art. 37 § 1 kpa przysługuje prawo do wniesienia skargi na bezczynność w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 12 października 1998 r. przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego działki gruntu o powierzchni [..] m2 położonej w W. przy ul. [..] (nr ewid. [..] w obrębie [..] ) w prawo własności. W świetle powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło