I SAB/Wa 120/11

PostanowienieWSA w Warszawie2011-05-27

Skład orzekający: Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, złożonego na podstawie art. 37 § 1 k.p.a., podlega kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 PPSA?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania zażalenia złożonego na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, ponieważ nie mieści się w katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 2 PPSA. Rozpatrzenie takiego zażalenia przez organ wyższego stopnia nie prowadzi do wydania decyzji administracyjnej ani postanowienia zaskarżalnego zażaleniem, a tym samym nie podlega kontroli sądu administracyjnego w trybie skargi na bezczynność.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpoznania zażalenia na nierozpatrzenie przez Prezydenta wniosku z 1998 r. o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Skarżący wskazali, że wnieśli zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, a do dnia złożenia skargi do sądu wniosek nie został rozpatrzony. Wojewoda uznał skargę za bezprzedmiotową, wskazując na przekazanie zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. i E. K. na bezczynność Wojewody [..] w przedmiocie rozpoznania zażalenia w sprawie niezałatwienia przez Prezydenta [..] W. wniosku postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 30 stycznia 2011 r. A. K. i E. K., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewody [..] w rozpoznaniu zażalenia na nierozpatrzenie w terminie wniosku z dnia [..] października 1998 r. o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności działki gruntu o powierzchni [..] m2 położonej w W. przy ul. [.] nr ewid. [..] w obrębie [..] w prawo własności. W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli, że pismem z dnia 21 listopada 2010 r. wnieśli do Wojewody [..] zażalenie na niezałatwienie w terminie sprawy w przedmiocie rozpatrzenia wnioski z dnia 12 października 1998 r. o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności działki gruntu o powierzchni [..] m2 położonej w W. przy ul. [..] nr ewid. [..] w obrębie [..]. Wniosek ten do dnia złożenia skargi do Sądu nie został rozpatrzony. Odpowiadając na skargę, Wojewoda [..] podał, że zażalenie zgodnie z właściwością zostało przekazane Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu W. w związku z czym uznał, że skarga jest bezprzedmiotowa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, aczkolwiek z zupełnie innych względów niż te, które zostały podniesione w odpowiedzi na skargę. Sąd administracyjny, rozpoznając skargę, w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów i przewlekłość w przypadkach określonych w pkt 1-4. Zgodnie z przywołanym przepisem, skarga na bezczynność organu administracji (pkt 8) przysługuje wyłącznie w tych sprawach, w których organ administracji ma obowiązek wydać: 1) decyzję administracyjną; 2) postanowienie, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; W ocenie Sądu niniejsza sprawa, w związku z którą wniesiono skargę na bezczynność Wojewody [..], nie mieści się we wskazanym powyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Przedmiotem skargi jest niezałatwienie przez organ zażalenia skarżących, złożonego w trybie art. 37 kpa. Zgodnie z art. 37 § 1 kpa, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Stosownie zaś do dyspozycji art. 37 § 2 kpa, organ wymieniony w § 1 tegoż artykułu, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Zażalenie, o którym mowa w art. 37 § 1 kpa, jest szczególnym środkiem przysługującym stronie postępowania, mającym całkowicie inny charakter aniżeli zażalenie, o którym mowa w art. 141-144 kpa. Rozpatrując to zażalenie organ nie wydaje decyzji administracyjnej ani postanowienia zaskarżalnego zażaleniem. Na podstawie art. 37 § 2 kpa w związku z art. 123 § 1 kpa i art.141 § 1 kpa uznać należy, iż sprawy te są załatwiane postanowieniem, na które nie przysługuje zażalenie zatem również nie podlegają one zaskarżeniu skargą do sądu administracyjnego, a skoro tak, to również nie przysługują skarga na bezczynność organu dotycząca rozpatrzenia rozpatrzeniu zażalenia złożonego w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Uzupełniając Sąd zauważa, że skarżącemu po wyczerpaniu trybu z art. 37 § 1 kpa przysługuje prawo do wniesienia skargi na bezczynność w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 12 października 1998 r. przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego działki gruntu o powierzchni [..] m2 położonej w W. przy ul. [..] (nr ewid. [..] w obrębie [..] ) w prawo własności. W świetle powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło