I SAB/Wa 121/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Marciniak po rozpoznaniu w dniu 13 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej A. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem wpisu od skargi. A. S. (dalej: jako "skarżąca"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z 14 maja 2025 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie (dalej również: jako "organ") w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji. Z akt administracyjnych wynika, że postępowanie prowadzone przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Warszawie o numerze KOC/1143/Go/23 dotyczy rozpatrzenia odwołania od decyzji Prezydenta m. st. Warszawy z 17 stycznia 2023 r., nr 31/SD/2023, którą organ odmówił uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa użytkowania wieczystego do nieruchomości położonej w Warszawie przy ul. Żeromskiego 33/35, ozn. hip. 11735/11736. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 13 czerwca 2024 r., sygn. akt I SAB/Wa 109/24 zobowiązał Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie do rozpoznania odwołania od decyzji Prezydenta m. st. Warszawy z 17 stycznia 2023 r., nr 31/SD/2023 w terminie 1 miesiąca od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, stwierdzono, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wymierzono Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Warszawie grzywnę w wysokości 1000 (tysiąc) złotych oraz przyznano od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie na rzecz A. S. sumę pieniężną w kwocie 2000 (dwa tysiące) złotych. W odpowiedzi na kolejną skargę wniesioną przez skarżącą pismem z 18 czerwca 2025 r., dotyczącą bezczynności Prezydenta m.st. Warszawy w postępowaniu toczącym się pod sygn. akt KOC/1143/Go/23, organ wniósł o jej oddalenie. Decyzją z 18 czerwca 2025 r. nr KOC/1143/Go/23 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie rozpatrzyło odwołanie skarżącej od decyzji Prezydenta m. st. Warszawy z 17 stycznia 2023 r. nr 31/SD/2023. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.), Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Sytuacja, o której stanowi powołany przepis zachodzi wówczas, gdy nastąpiło już wcześniejsze merytoryczne prawomocne rozpoznanie skargi (res iudicata), w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami. Z treści prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13 czerwca 2024 r., sygn. akt I SAB/Wa 109/24 wynika, że przedmiotem kontroli Sądu - w wyniku skargi skarżącej – była bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Prezydenta m. st. Warszawy z 17 stycznia 2023 r., nr 31/SD/2023, którą organ odmówił uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa użytkowania wieczystego do nieruchomości położonej w Warszawie przy ul. Żeromskiego 33/35, ozn. hip. 11735/11736. Przedmiotem kolejnej skargi skarżącej (z 14 maja 2025 r.) zarejestrowanej pod syg. akt I SAB/Wa 121/25 jest także bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy w zakresie wyżej wskazanym. Stwierdzić zatem należy, że zarówno ta sprawa, jak i zakończona wyrokiem z 13 czerwca 2024 r. dotyczy tego samego przedmiotu. Inicjowanie kolejnego postępowania na skutek skargi na bezczynność w tej samej podmiotowo i przedmiotowo sprawie jest niedopuszczalne, a skarga w tym zakresie musi zostać przez Sąd odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., z uwagi na powagę rzeczy osądzonej (res iudicata) (takie stanowisko trafnie zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach z 19 października 2018 r., I OZ 965/18, z 5 października 2018 r., I OZ 896/18 oraz z 28 lipca 2017r., I OZ 1133/17). Powyższe dowodzi, że wniesiona w tej sprawie skarga na bezczynność postępowania jest tożsama zarówno pod względem podmiotu, jak i przedmiotu ze skargą rozpoznaną powyżej wskazanym prawomocnym wyrokiem. Stwierdzić zatem należy, że sprawa objęta skargą z 14 maja 2025 r. została już prawomocnie osądzona. Wskazać przy tym należy, że w razie niewykonania przez organ wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność (przewlekłość), strona może wnieść skargę żądając wymierzenia temu organowi grzywny (art. 154 § 1 p.p.s.a.). Sąd uwzględniając skargę w tym przedmiocie ocenia czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ po wydaniu wyroku miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. To właśnie w tym postępowaniu Sąd jest władny ocenić czy po wydaniu wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność organ załatwił sprawę, czy też wciąż pozostaje bezczynny. W niniejszej sprawie jednak - jak wynika z nadesłanych do sprawy odpisu decyzji z 18 czerwca 2025 r. - organ już rozpoznał odwołanie od decyzji Prezydenta m. st. Warszawy z 17 stycznia 2023 r., nr 31/SD/2023. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.