I SAB/Wa 1219/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Małgorzata Boniecka – Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 19 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.L. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji postanawia odrzucić skargę. H.L. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia 18 lipca 2016 r. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Prezesa Agencji Nieruchomości Rolnych z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...]. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi odpowiadając na skargę wniósł o jej odrzucenie. Wskazał, że skierowanie skargi przez H.L. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi nastąpiło z pominięciem wymaganego prawem wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Z tego względu, w ocenie organu, wniosek o odrzucenie skargi jest zasadny. Zarządzeniem z dnia 12 września 2016 r. wezwano skarżącego do nadesłania odpisu wezwania do usunięcia naruszenia prawa przez organ w przedmiocie nierozpoznania w terminie odwołania od decyzji Prezesa Agencji Nieruchomości Rolnych z dnia [...] grudnia 2015 r. złożonego przed wniesieniem skargi, w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 23) – dalej "K.p.a.", w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W piśmie z 4 października 2016 r. skarżący oświadczył, że wraz ze skargą na bezczynność organu wystosował pisma z dnia 18 lipca 2016 r. do Marszałka Sejmu RP, Rzecznika Praw Obywatelskich i Prezesa Rady Ministrów z prośbą o interwencję w sprawie rozpatrzenia odwołania od ww. decyzji Prezesa Agencji Nieruchomości Rolnych. Z tego względu, skarżący uznał, że wszelkie wezwania do usunięcia naruszenia prawa są bezcelowe, gdyż fakt zlekceważenia przez organ uregulowań prawnych zawartych w Kodeksie postępowania administracyjnego jest oczywisty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej jako "P.p.s.a" skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 przywołanej ustawy, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa, przewidzianego w art. 37 § 1 K.p.a. Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 kpa. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W aktach administracyjnych brak jest wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi do Sądu. Z udzielonej przez organ odpowiedzi na skargę oraz pisma skarżącego z dnia 4 października 2016 r. wynika, że skarżący nie wezwał Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem niniejszej skargi. Za pismo takie nie można bowiem uznać pism skierowanych do Marszałka Sejmu RP, Rzecznika Praw Obywatelskich i Prezesa Rady Ministrów z prośbą o interwencje w sprawie. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.