I SAB/Wa 1222/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie kopii akt sprawy postanawia: odrzucić skargę. P. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia 24 kwietnia 2015 r. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie kopii akt sprawy nr [...]. Skarga ta została następnie uzupełniona pismem z dnia 25 maja 2015 r. Zarządzeniem z dnia 21 października 2016 r. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ppsa) przez nadesłanie wezwania do usunięcia naruszenia prawa, złożonego przed wniesieniem skargi z dnia 24 kwietnia 2015 r. Wezwanie powyższe zostało doręczone skarżącemu w dniu 16 grudnia 2016 r. Przy piśmie, nadanym w dniu 18 grudnia 2016 r. (data stempla pocztowego), nadesłał podpisany egzemplarz pisma z dnia 25 maja 2015 r., stanowiący uzupełnienie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 przywołanej ustawy, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa, przewidzianego w art. 37 § 1 kpa. Zgodnie z tym ostatnim przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 kpa. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W niniejszej sprawie strona skarżąca nie wykazała, że wyczerpała tryb określony w art. 37 § 1 kpa, przed wniesieniem skargi na bezczynność, a fakt ten nie wynika z akt administracyjnych sprawy. Zarządzeniem z dnia 21 października 2016 r. skarżący został wezwany do nadesłania wezwania do usunięcia naruszenia prawa, złożonego przed wniesieniem skargi z dnia 24 kwietnia 2015 r. Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 16 grudnia 2016 r. (co wynika ze zwrotnego potwierdzenia jego odbioru, k-30 akt sądowych). P. S. do dnia 23 grudnia 2016 r. nie nadesłał wezwania do usunięcia naruszenia prawa, złożonego przed wniesieniem skargi z dnia 24 kwietnia 2015 r. W tych okolicznościach należało uznać, że złożenie skargi na bezczynność nastąpiło bez uprzedniego wystąpienia ze stosownym wezwaniem Kolegium do usunięcia naruszenia prawa, co skutkować musiało odrzuceniem skargi na bezczynność. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.