I SAB/Wa 125/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron Sędziowie: WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska WSA Przemysław Żmich (spr.) Protokolant referent stażysta Małgorzata Sieczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2014 r. sprawy ze skargi U.S. i J.N. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania prowadzonego przez Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia [...] grudnia 2005 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ulicy [...] oznaczoną jako dz. nr [...] o pow. [...] m² w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz U.S. i J.N. solidarnie kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. U.S. i J.N. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność i przewlekłość postępowania administracyjnego prowadzonego przez Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania w trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, za nieruchomość położoną w [...], zajętą pod drogę publiczną - część, stanowiącą działkę nr [...] o pow. [...] m2 (pochodzącą z księgi wieczystej Kw nr [...]), która stała się własnością Gminy W. na mocy decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. W uzasadnieniu skarżące wskazały, że w dniu 29 grudnia 2005 r. złożyły wniosek do Prezydenta W. o ustalenie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość i od tej daty rozpoczął bieg terminu na załatwienie sprawy określony w art. 35 Kpa. Zawiadomieniem z dnia 6 stycznia 2006 r. Prezydent W. wszczął postępowanie odszkodowawcze za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną. Decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. Wojewoda [...] stwierdził nabycie przez Województwo [...] z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa własności nieruchomości, zajętej pod część ulicy [...], oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] m2. W postępowaniu odwoławczym powyższa decyzja została uchylona. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. stwierdził nabycie przez Województwo [...] z mocy prawa własności nieruchomości, zajętej pod część ulicy [...] oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] m2. Decyzja stała się ostateczna w dniu [...] lipca 2012 r. W związku z bezczynnością Prezydenta W. oraz przewlekłością postępowania skarżące wniosły zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., które w dniu [...] czerwca 2013 r. przekazało, zgodnie z właściwością, przedmiotowe zażalenie do Wojewody [...]. Wojewoda [...] w dniu [...] października 2013 r. wydał postanowienie nr [...], w którym uznał zażalenie skarżących za uzasadnione oraz wyznaczył organowi termin 3 miesięcy od daty doręczenia postanowienia na załatwienie sprawy poprzez wydanie decyzji w sprawie ustalenia odszkodowania. Skarżąca U.S. odebrała powyższe postanowienie w dniu [...] października 2013 r., natomiast skarżąca J.N. w dniu [...] października 2013 r. Termin do załatwienia sprawy wskazany przez Wojewodę [...] w postanowieniu nr [...] z dnia [...] października 2013 r. minął w stosunku do skarżących odpowiednio 16 stycznia 2014 r. i 17 stycznia 2014 r. Postępowanie nie zakończyło się decyzją ostateczną. Zdaniem skarżących, postępowanie prowadzone przez organ I instancji jest nieefektywne, organ wykonuje czynności pozorne, bądź czynności w dużym odstępie czasu, mnoży czynności dowodowe ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy, powiela zapytania o informacje, które organ już zgromadził w aktach sprawy, które powinien znać z urzędu. Organ nie wyznacza nowego terminu załatwienia sprawy w trybie art. 36 § 2 Kpa. Wyznacza zbyt długi termin zakończenia postępowania nieuzasadniony żadnymi przyczynami. W ocenie skarżących, brak wydania decyzji w ustawowym terminie oprócz przewlekłości postępowania jest przesłanką do wniesienia zarzutu bezczynności organu Prezydenta W.. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie. Wnioskiem z dnia 29 grudnia 2005 r. J.N. i U.S. wystąpiły o odszkodowanie za nieruchomość zajętą zgodnie z lokalizacją inwestycji nr [...] z dnia [...] kwietnia 1974 r. pod budowę ul. [...] odc. [...] na wniosek Wojewódzkiego Zarządu Dróg i Mostów w W. z dnia 14 stycznia 1976 r., decyzją wydaną z upoważnienia Naczelnika Dzielnicy W. z dnia [...] kwietnia 1977 r., nr [...]. Wywłaszczona nieruchomość oznaczona jest na mapie sytuacyjnej, sporządzonej przez [...] Przedsiębiorstwo geodezyjne, wpisanej do ewidencji w składnicy geodezyjnej w dniu [...] listopada 1975 r. za nr ew. [...], nr arch. [...] i figuruje w rejestrze pomiarowym terenu pod poz. [...], [...], [...] i [...]. Decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 1997 r. Wojewoda stwierdził z urzędu nieważność decyzji z dnia [...] kwietnia 1977 r. o wywłaszczeniu nieruchomości o pow. [...], stanowiącej część gruntów Tabeli [...] wsi W., którą to w 1896 r. nabył J.N. aktem notarialnym kupna-sprzedaży Rep. Nr [...]. Według mapy sytuacyjnej części gruntów Tabeli [...] wsi W. [...], teren pod inwestycje budowa ulicy [...], to [...]m2 - dz. [...], [...], [...], zabrany i wykorzystany pod drogę publiczną. Zgodnie z odpisem zupełnym księgi wieczystej Kw nr [...], wydanym w dniu [...] marca 2013 r. jako właściciele działki nr [...] z obrębu [...] i nr [...] z obrębu [...] o łącznej pow. [...] m2 wpisani są: U.S. i J.N. w udziałach po 1/2 części każda z nich (na podstawie umowy kupna-sprzedaży nr [...] z dnia [...] października 1896 r., aktu pokwitowania nr [...] z dnia [...] października 1900 r., postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku sygn. akt ll [...] z dnia [...] marca 1998 r. oraz postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku I [...] z dnia [...] marca 1999 r.). Z niniejszej księgi odłączono: - do KW nr [...]: dz. nr [...] z obrębu [...] o pow. [...] m2, - do KW nr [...]: dz. nr [...] z obrębu [...] o pow. [...] m2, - do KW nr [...]: dz. nr [...] z obrębu [...] o pow. [...]m2. W Dziale Ill Prawa, roszczenia i ograniczenia znajduje się wpis ostrzeżenia o toczącym postępowaniu w kwestii przejęcia na rzecz Województwa [...] części o pow. [...] m2 z działki nr [...] oraz działki nr [...] o pow. [...] m2. Zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego dla W. [...], sygn. akt [...] z dnia [...] marca 1998 r. spadek po J.N., zm. [...] października 1919 r. na podstawie ustawy nabył syn D.N. w całości, z tym że S.N. przysługiwało prawo dożywotniego użytkowania spadku w ½, które wygasło w dniu jej śmierci [...] sierpnia 1933 r. Zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego dla W. sygn. akt I Ns [...] z dnia [...] marca 1999 r. spadek po D.N., zm. [...] listopada 1998 r. na podstawie ustawy nabyły żona J.N. z domu H. oraz U.S. z domu N. po 1/2 części spadku każda z nich. Pismem z dnia 29 października 2013 r. Delegatura Biura Gospodarki Nieruchomościami [...] poinformowała, iż z dokumentacji kierowanej do Delegatury, dotyczącej postępowania zwrotowego prowadzonego w Wydziale Skarbu Państwa BGN odnośnie nieruchomości położonej przy ul. [...] oznaczonej jako działka nr [...] cz. z obrębu [...] wynika, że Prokuratura Okręgowa W. wystąpiła do Sądu Rejonowego dla W. o uchylenie prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego dla W. z dnia [...] marca 1998 r., sygn. [...] stwierdzającego, że spadek po J.N., zm. dnia [...] października 1919 r. w W., na podstawie ustawy nabył syn D. w całości, jako wydanego niezgodnie z rzeczywistym stanem faktycznym. Powyższe postanowienie stanowi podstawę wpisu prawa własności nieruchomości na rzecz J.N. i U.S. w księdze wieczystej Kw nr [...]. Zdaniem Prezydenta W., rozstrzygnięcie sprawy odszkodowania za przedmiotową nieruchomość i wydanie decyzji przez Prezydenta zależy od wyniku postępowania prowadzonego przed sądem, które ma wpływ na ustalenie właściwego kręgu osób uprawnionych do odszkodowania oraz odpowiednich udziałów przysługującego odszkodowania. Prowadzenie postępowania w takiej sytuacji stałoby w ustalonymi przez Wydział Nieruchomości Skarbu Państwa Biura Gospodarki Nieruchomościami zasadami, zmierzającymi do ustalenia w sposób pewny, a prawdopodobny wszelkich okoliczności objętych wnioskiem, zarówno pod względem prawnym, jak i faktycznym. Wobec powyższego postanowieniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. Prezydent W. zawiesił postępowanie w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną (wojewódzką) ul. [...] (działka nr [...] z obrębu [...] o pow. [...] m2). Jednocześnie pismem z dnia 24 stycznia 2014 r. organ wystąpił do Sądu Rejonowego dla W. z prośbą o udzielenie informacji, czy toczy się postępowanie odnośnie uchylenia prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego dla W. z dnia [...] marca 1998 r., sygn. akt [...] stwierdzającego, że spadek po J.N., zm. dnia [...] października 1919 r. w W., na podstawie ustawy nabył syn D. w całości, jako wydanego niezgodnie z rzeczywistym stanem faktycznym, a także o podanie sygnatury prowadzonego postępowania. W piśmie z dnia 2 września 2014 r. skarżące wskazały, że dnia [...] lutego 2014 r. złożyły do Wojewody [...] zażalenie na postanowienie nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. Prezydenta W. w przedmiocie zawieszenia z urzędu postępowania w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania za przedmiotową nieruchomość. Wojewoda [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. uchylił w całości zaskarżone postanowienie Prezydenta W.. W złożonym piśmie skarżące podtrzymały skargę na bezczynność i przewlekłość postępowania administracyjnego prowadzonego przez Prezydenta W. w przedmiocie ustalenia i wypłaty odszkodowania za działkę nr [...] z obrębu [...] o pow. [...] m2. Zdaniem skarżących, przewlekłość postępowania oraz bezczynność organu mają charakter rażącego naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest uzasadniona. Rację mają skarżące twierdząc, że w niniejszej sprawie Prezydent W. pozostaje w zwłoce w załatwieniu wniosku o odszkodowanie za nabycie przez Województwo [...] z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. nieruchomości zajętej pod drogę publiczną ul. [...] w W., oznaczoną jako działka nr [...] o pow. [...] m2, potwierdzone ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...]. Z akt sprawy wynika, że wniosek o odszkodowanie skarżące złożyły Prezydentowi W. w dniu [...] grudnia 2005 r. wskazując, że żądanie wniosku dotyczy terenu o pow. [...] m2, nabytego pod inwestycję budowy drogi publicznej - ulicy [...], oznaczonego jako działki nr [...], [...], [...], twierdząc w dalszych pismach z dnia 26 września 2012 r. i 19 grudnia 2012 r., że żądanie odszkodowania dotyczy aktualnej działki nr [...] o pow. [...] m2, co do której Wojewody [...] wydał w dniu [...] czerwca 2012 r. decyzję nr [...], stwierdzającą nabycie prawa własności powyższej nieruchomości przez Województwo [...], za którego utratę należy się wnioskodawczyniom odszkodowanie. Dla oceny zasadności skargi w niniejszej sprawie istotne znaczenie ma fakt uostatecznienia się decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...]. Dopiero bowiem z tej decyzji wynika jaki jest przedmiot nabycia nieruchomości zajętej pod drogę publiczną, co z kolei umożliwia realne nadanie przez organ biegu wnioskowi o odszkodowanie. W niniejszej sprawie wspomniana wyżej decyzja stała się ostateczna w dniu [...] lipca 2012 r. Prezydent W. wystąpił do Wojewody [...] o przedłożenie jej egzemplarza po upływie prawie 4 miesięcy od kiedy decyzja ta stała się ostateczna ([...] listopada 2012 r.), co wynika z pisma Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. W pismach z dnia 19 listopada 2012 r. Prezydent: 1) wezwał wnioskodawczynie do uzupełnienia braków formalnych wniosku o odszkodowanie pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (art. 64 § 2 Kpa) poprzez przedłożenie dokumentów potwierdzających prawo własności na dzień 31 grudnia 1998 r. oraz przedłożenie ostatecznej decyzji nr [...]; 2) wystąpił do jednostki organizacyjnej Urzędu W. o przedłożenie decyzji stwierdzającej nieważność decyzji wywłaszczeniowej na którą powoływały się skarżące we wniosku odszkodowawczym. Pismem z dnia 3 kwietnia 2013 r. organ ponownie wystąpił do skarżących, Wojewody [...] i Zarządu Dróg Miejskich w W. o przedłożenie decyzji stwierdzającej nieważność decyzji wywłaszczeniowej na którą powoływały się skarżące we wniosku odszkodowawczym. Kolejnym pismem z dnia 15 kwietnia 2013 r. organ wystąpił do Wojewody [...] o przedłożenie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. W piśmie z dnia 19 kwietnia 2013 r. organ wezwał skarżące do uzupełnienia braków formalnych wniosku o odszkodowanie pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (art. 64 § 2 Kpa) poprzez przedłożenie dokumentów umożliwiających identyfikację nieruchomości powołanej we wniosku o odszkodowanie z dnia 29 grudnia 2005 r. celem ustalenia, czy działka nr [...] pochodzi z nieruchomości wywłaszczonej w latach 70- tych XX w., o której mowa we wniosku o odszkodowanie. W piśmie z dnia 3 czerwca 2013 r. skarżące wniosły zażalenie na przewlekłość prowadzonego w sprawie postępowania. Postanowieniem z dnia [...] października 2013 r., nr [...] Wojewoda [...], uznając zażalenie za uzasadnione, wyznaczył Prezydentowi W. dodatkowy termin na załatwienie sprawy, wynoszący 3 miesiące od daty doręczenia postanowienia. Pismami z dnia 17 października 2013 r. organ: 1) wystąpił do właściwych w sprawach archiwalnych jednostek organizacyjnych o przedłożenie dokumentacji wywłaszczeniowej dotyczącej wywłaszczenia m.in. gruntów oznaczonych jako działki nr [...], [...], [...] o pow. [...] m2, nabyte pod inwestycję budowy drogi publicznej - ulicy [...]; 2) wystąpił do jednostki organizacyjnej Urzędu W. o udzielenie informacji, czy dla terenu objętego wnioskiem o odszkodowanie, a później wskazywanego jako działka nr [...] było prowadzone postępowanie wywłaszczeniowe i czy zostało wypłacone odszkodowanie za wywłaszczenie; 3) wystąpił do Zarządu Dróg Miejskich w W. o informacje, kiedy grunty oznaczone jako działki nr [...], [...], [...] o pow. [...] m2, zostały zajęte pod drogę , kto był inwestorem przy budowie drogi, czy proces inwestycyjny był poprzedzony wywłaszczeniem, czy droga była wybudowana z udziałem czynu społecznego. W piśmie z dnia 24 października 2013 r. organ wystąpił do jednostki organizacyjnej Urzędu W. właściwej w sprawach geodezji o informację na temat uprzednich oznaczeń geodezyjnych działki nr [...], z których m.in. pochodzi działka nr [...]. Następnie 24 stycznia 2014 r. organ wystąpił do skarżących o dołączenie do akt dokumentacji geodezyjnej umożliwiającej identyfikację nieruchomości wskazanej we wniosku o odszkodowanie z dnia 29 grudnia 2005 r. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] Prezydent W. zawiesił, na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 Kpa, postępowanie o odszkodowanie, wskazując na wystąpienie w sprawie tzw. zagadnienia wstępnego. Zdaniem organu rozstrzygnięcie o zasadności wniosku o odszkodowanie zależy od wyniku toczącej się przed sądem powszechnym sprawy o uchylenie prawomocnego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku, które było podstawą wpisu w księdze wieczystej prowadzonej dla nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...]. Pismem z tej samej daty organ wystąpił do Sądu Rejonowego dla W. o udzielenie informacji na temat toczącego się postępowania o uchylenie prawomocnego postanowienia spadkowego. W dniu 28 stycznia 2014 r. U.S. i J.N. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. i przewlekłe prowadzenie postępowania. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...] Wojewoda [...] uchylił postanowienie organu pierwszej instancji o zawieszeniu prowadzonego w sprawie postępowania odszkodowawczego. Postanowienie organu odwoławczego, będąc postanowieniem ostatecznym, weszło do obrotu prawnego, co potwierdziły skarżące w piśmie z dnia 2 września 2014 r. oraz pełnomocnik organu na rozprawie. Z powyżej opisanych dowodów wynika, że Prezydent W. podejmuje czynności procesowe w kilkumiesięcznych odstępach czasu, nie realizując obowiązku wynikającego z art. 36 § 2 Kpa. Wzywa skarżące do uzupełnienia braków formalnych wniosku o odszkodowanie (dołączenie dokumentów umożliwiających identyfikację nieruchomości oraz potwierdzających prawo własności na dzień 31 grudnia 1998 r.), mimo, że żadne przepisy prawa nie przewidują wymogów formalnych dla wniosku o odszkodowanie. Zbyt szeroko zakreśla ramy prowadzonego w sprawie postępowania o odszkodowanie prowadząc postępowanie wyjaśniające np. w kierunku uzyskania kopii decyzji stwierdzającej nieważność decyzji wywłaszczeniowej z dnia [...] kwietnia 1977 r., nr [...], decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. oraz ustalenia, czy za przedmiotowy grunt – działkę nr [...] zostało już wypłacone odszkodowanie za wywłaszczenie, kto był inwestorem budowy drogi, czy proces inwestycyjny był poprzedzony wywłaszczeniem, czy droga została wybudowana z udziałem interesu społecznego. Sąd zwraca uwagę, że w niniejszej sprawie decyzja wydawana w przedmiocie odszkodowania jest tzw. decyzją zależną, ponieważ jest konsekwencją ostatecznej decyzji stwierdzającej nabycie przez podmiot publicznoprawny z mocy prawa prawa własności nieruchomości prywatnej, zajętej pod drogę publiczną. Wobec tego kwestie związane z tokiem wcześniejszego postępowania wywłaszczeniowego, czy możliwością regulacji stanu prawnego gruntu zajętego pod drogę publiczną w innym trybie pozostają poza zakresem niniejszej sprawy odszkodowawczej, dopóty decyzja stwierdzająca nabycie gruntu w trybie art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną pozostaje w obrocie prawnym. Poza tym organ bezzasadnie przyjął, że w niniejszej sprawie występuje zagadnienie wstępnie, obligujące do zawieszenia z urzędu postępowania odszkodowawczego. O wadliwości stanowiska Prezydenta W. świadczy uchylenie przez Wojewodę [...] postanowienia organu pierwszej instancji z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] zawieszającego postępowanie o odszkodowanie. W postanowieniu swym organ wyższego stopnia wskazał, że w sprawie o odszkodowanie nie występuje tzw. zagadnienie wstępne. Sąd zwraca uwagę, że stan prawny w niniejszej sprawie jest ustalony, wynika z Księgi wieczystej Kw nr [...]. Sąd stwierdza, że U.S. i J.N. w piśmie z dnia 24 stycznia 2014 r. wniosły skargę na bezczynność Prezydenta W. i przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania o odszkodowanie za nabycie nieruchomości, potwierdzone ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...]. W piśmie tym, podtrzymanym w piśmie z dnia 2 września 2014 r. skarżące oceniły zwłokę organu w załatwieniu wniosku o odszkodowanie jako bezczynność i jednocześnie przewlekłość w prowadzeniu tego postępowania. Zdaniem skarżących, w okresie czasowym miedzy wniesieniem wniosku o odszkodowanie, a wniesieniem skargi do sądu administracyjnego występuje zarówno stan bezczynności organu wynikający z niewyznaczenia nowego terminu załatwienia sprawy (art. 36 § 2 Kpa), wyznaczania zbyt długiego terminu zakończenia postępowania w sprawie, nieuzasadnionego żadnymi przyczynami braku wydania decyzji w ustawowym terminie oraz stan przewlekłości prowadzonego postępowania spowodowany, nieefektywnym prowadzeniem postępowania, podejmowaniem czynności pozornych i niepotrzebnych do wyjaśnienia sprawy bądź wielokrotnym wyjaśnianiem tych samych okoliczności, znanych organowi, podejmowaniem czynności procesowych w dużych odstępach czasu. Obecna na rozprawie U.S. oświadczyła, że pozostawia kwalifikację zwłoki organu w załatwieniu sprawy do uznania Sądu. Odnosząc się do treści skargi oraz zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd uznał, że w niniejszej sprawie Prezydent W. w sposób przewlekły prowadzi postępowanie o odszkodowanie. Zdaniem Sądu, przewlekłość postępowania odszkodowawczego wiąże się ze złożonym stanem faktycznym i prawnoprocesowym, istniejącym w aktach sprawy. Na gruncie niniejszej sprawy występuje, wzajemnie się przenikające, przekroczenie ustawowego terminu załatwienia sprawy, niewyznaczanie nowego terminu załatwienia sprawy, jak i stan, ogólnie ujmując, nieefektywnego prowadzenia postępowania. W orzecznictwie sądowym wyrażono pogląd, że w zakresie wskazanych w piśmie inicjującym postępowanie przed sądem administracyjnym postaci niedziałania organu, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "Ppsa", sąd administracyjny nie jest związany kwalifikacją wskazaną przez skarżącego. Ostateczną decyzję dotyczącą tego, czy w danej sprawie istnieje stan bezczynności organu, czy stan przewlekłości prowadzonego postępowania podejmuje Sąd i daje temu wyraz w wyroku wydanym po zamknięciu rozprawy (por. postanowienie NSA z dnia 26 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1360/12, LEX nr 1219576). Zgodzić należało się ze skarżącymi, że istniejąca w sprawie przewlekłość postępowania ma charakter rażący. O takiej kwalifikacji świadczy znaczne przekroczenie przez Prezydenta W. ustawowego terminu załatwienia sprawy (od momentu uzyskania przez decyzję nr [...] cechy ostateczności minęło już ponad dwa lata), nie wyznaczanie nowych terminów załatwienia sprawy i niewskazanie wnioskodawczyniom przyczyn takiego stanu rzeczy. Poza tym szczególnie negatywnie należało ocenić wadliwe stosowanie instytucji wzywania do uzupełnienia braków formalnych podania, wyjaśnianie sprawy wykraczające poza jej przedmiot oraz niezasadne zawieszenie postępowania odszkodowawczego; to ostatnie wynikające z ostatecznego postanowienia Wojewody [...] nr [...]. Rażąca przewlekłość wynika też z tego, że pomimo znacznego przekroczenia terminu załatwienia sprawy niniejsze postępowanie odszkodowawcze pozostaje dopiero na etapie początkowym, tj. wyjaśniania zakresu przedmiotowego żądania wniosku o odszkodowanie z 2005 r. Tymczasem nie budzi wątpliwości, że żądanie wniosku o odszkodowanie dotyczy działki nr [...]. U.S. i J.N. w piśmie z dnia 26 września 2012 r. powoływały się na złożony w terminie ustawowym wniosek o odszkodowanie i wskazały, że domagają się odszkodowania za nabytą pod drogę publiczną działkę nr [...]. Dodatkowo U.S. w piśmie z dnia 26 kwietnia 2013 r. wyjaśniła, że pierwotny wniosek dotyczy działki nr [...] pochodzącej z nieruchomości objętej decyzją wywłaszczeniową nr [...], na dowód czego powołała się na pismo Zarządu Dróg Miejskich w W. z dnia [...] maja 2012 r. (w dyspozycji organu od dnia 28 maja 2012 r.). Zatem wniosek o odszkodowanie z dnia [...] grudnia 2005 r., sprecyzowany pismami z dnia 26 września 2012 r. i 26 kwietnia 2013 r. dotyczy nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...]. Stan prawny działki nr [...] jest zaś ustalony i wynika z odpisu zupełnego z księgi wieczystej Kw nr [...]. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 149 § 1 art. 200 i art. 205 § 1 Ppsa orzekł, jak w sentencji.