I SAB/Wa 127/09
PostanowienieWSA w Warszawie2009-06-30
Skład orzekający: Elżbieta Leanrt
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania skargi złożonej w trybie art. 227 KPA podlega kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 PPSA?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania skargi złożonej w trybie art. 227 KPA nie podlega kontroli sądu administracyjnego, ponieważ sprawy te nie są rozstrzygane w formach przewidzianych w art. 3 § 2 pkt 1-4a PPSA. W związku z tym, zarzut bezczynności w takiej sprawie jest niedopuszczalny, a skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 PPSA.Stan faktyczny
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga W. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania skargi z dnia 7 maja 2009 r., dotyczącej niewłaściwego funkcjonowania Urzędu Miasta w B.. Skarżący zarzucił organowi brak reakcji na jego pismo zawierające skargi na nieprawidłowe działanie instytucji. Organ wskazał, że pismo zostało przekazane Radzie Miejskiej w B. jako organowi właściwemu do jego rozpoznania.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Leanrt po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi W. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania skargi na działalność organu postanawia: odrzucić skargę.
W dniu 18 maja 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga W. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania skargi z dnia 7 maja 2009 r., dotyczącej niewłaściwego funkcjonowania Urzędu Miasta w B..
W skardze W. K. zarzucił Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W. brak reakcji na jego pismo zawierające skargi na nieprawidłowe działanie ww. instytucji.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wskazało, że pismo W. K. z dnia 7 maja 2009 r. przekazano Radzie Miejskiej w B., jako organowi właściwemu do jego rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt. 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm) sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt. 1- 4a tej ustawy tzn. takich, które mogą zakończyć się decyzją administracyjną, postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie albo inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.
Jak wynika z treści skargi W. K. z dnia 7 maja 2009 r., jest to skarga złożona w trybie art. 227 działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, gdyż zarzuca zaniedbania i nienależyte wykonywanie zadań przez organy i ich pracowników, naruszenie praworządności i interesów skarżącego.
Sprawy ze skarg na działanie administracji publicznej określone w art. 227 Kpa., nie podlegają kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne, albowiem tego typu sprawy nie są rozstrzygane w formach przewidzianych w art 3 § 2 1- 4a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (poruszone m. in. w postanowieniu NSA z 9 grudnia 1999 r., sygn. akt III SAB 7/99).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, nie może zatem oceniać prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a., gdyż nie podlega to jego kognicji. Wobec czego formułowanie zarzutu bezczynności w niniejszej sprawy należy uznać za niedopuszczalne.
Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło