I SAB/Wa 128/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. B. i H. B. na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej solidarnie na rzecz skarżących D. B. i H. B kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego. Pismem z dnia 15 marca 2012 r. D. B. i H. B., działający przez pełnomocnika radcę prawnego A. H., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w rozpoznaniu wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] orzekającej o ograniczeniu sposobu korzystania z części nieruchomości położonej we wsi K., gm. [...], oznaczonej jako działki nr [...], [...] i [...] o pow. [...] ha, zapisanej w księdze wieczystej KW nr [...]. W odpowiedzi na skargę Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wniósł o umorzenie postępowania sądowego wskazując, że w dniu [...] marca 2012 r. wydał decyzję nr [...], którą odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2011 roku. W piśmie z dnia 6 maja 2012 r. pełnomocnik skarżących oświadczył, że podtrzymuje skargę i wnosi o jej uwzględnienie, ewentualnie o umorzenie postępowania sądowego z jednoczesnym zasądzeniem obowiązku zwrotu kosztów procesowych od organu wskazując, że w momencie wnoszenia skargi na bezczynność było ona zasadna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej ppsa), Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W trybie w/w artykułu Sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Podkreślić należy, że w sprawach ze skargi na bezczynność organów administracji publicznej Sąd orzeka według stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dacie orzekania. W świetle powyższego rozpatrywanie skargi na bezczynność w sytuacji, gdy organ po wniesieniu skargi do sądu wyda akt, czyni postępowanie bezprzedmiotowym. Sąd bowiem, skoro organ w bezczynności już nie pozostawał, nie może zastosować trybu przewidzianego w art. 149 ppsa, tj. w przypadku uznania zasadności skargi zobowiązać organ do wydania w zakreślonym terminie decyzji w sprawie. Jak wynika z akt sprawy, w dniu [...] marca 2012 r. organ wydał decyzję nr [...], którą odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2011 roku. O fakcie wydania ww. decyzji strona skarżąca została powiadomiona. Okoliczność ta powoduje, że niniejsza skarga na bezczynność Ministra stała się bezprzedmiotowa i postępowanie należało umorzyć. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w związku z art. 54 § 3 ppsa, postanowił jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 ppsa.