I SAB/Wa 129/11

W IMIENIU RZYCZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. M. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o odszkodowanie za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta W. do wydania rozstrzygnięcia w sprawie z wniosku K. M. z dnia [...] lipca 2008 r. o odszkodowanie za grunt nieruchomości [...] oznaczonej jako " [...]" nr hip. [...] o pow. [...] m2 - w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżącej K. M. kwotę [...] (słownie: [...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Adwokat J. S. powołując się na udzielone mu pełnomocnictwo wniósł w imieniu K. M. skargę na bezczynność Prezydenta W. w sprawie dotyczącej rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania na podstawie art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz. U. z 2010 r., nr 102, poz. 651 ze zm.) za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. nr hip. [...]. W uzasadnieniu skargi stwierdzone zostało, że działając w imieniu swojej mocodawczyni na podstawie art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami pismem z 31 lipca 2008 r. złożył wniosek o odszkodowanie za działkę położoną w W. przy ul. [...], ozn. nr hip. [...] o powierzchni [...] m2 przejęte przez państwo na podstawie dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowania gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz. U. nr 50, poz. 279). Pomimo ponagleń organ do dnia dzisiejszego nie rozpoznał wniosku. Dnia 30 lipca 2010 r. zostało złożone zażalenie w trybie art. 37 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie do Wojewody [...]. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] października 2010 r., nr [...] uznał wniesione zażalenie za uzasadnione i wyznaczył Prezydentowi W. dodatkowy termin załatwienia sprawy do 31 grudnia 2010 r. W ocenie pełnomocnika skarżącego organ nie może wskazywać na dużą ilość spraw jak również argument ten nie może stanowić podstawy do przedłużenia ustawowego terminu do rozpatrzenia odwołania o którym mowa w art. 36 kpa. W odpowiedzi na skargę Kierownik Działu Nieruchomości Dekretowych Skarbu Państwa, Wydziału Spraw Dekretowych i Związków Wyznaniowych Biura Gospodarki Nieruchomościami wniósł o oddalenie skargi. Organ wyjaśnił, że ul. [...] obecnie nie istnieje. W toku postępowania ustalono, że grunt oznaczony nr hip. [...] wskazany we wniosku położny jest przy obecnej ul. [...] i ul. [...] w Dzielnicy M. Natomiast nieruchomość przy ul. [...] oznaczona była jako "[...] numer inwentarzowy [...] i położona jest przy ul. [...], w Dzielnicy U. Ze względu na złożony charakter postępowania i konieczność ustalenia czy nieruchomość spełnia przesłanki kwalifikujące do wypłaty odszkodowania wystąpiono o dokumenty dotyczące przedmiotowej nieruchomości. Pismem z dnia 14 stycznia 2011 r. pełnomocnik strony został poinformowany o przyczynach niedotrzymania terminu określonego w postanowieniu Wojewody [...] oraz o tym, że postępowanie zostanie zakończone w terminie do 31 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. Z ogólnych zasad postępowania administracyjnego wynika, że organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy, zgodnie z art. 12 § 1 k.p.a., jak również mają obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do jej wyjaśnienia i załatwienia stosownie do art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Odnosząc powyżej wskazane ogólne zasady postępowania do niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż oznacza to obowiązek organu administracji publicznej podjęcia właściwych działań, działań celowych, które umożliwią rozpatrzenie wniosku stron postępowania w ustawowym terminie. Przy czym wskazać należy, że z art. 35 § 1 i § 3 k.p.a. wynika obowiązek organów administracji publicznej załatwiania spraw bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Dokonując oceny zasadności skargi w świetle zgromadzonej w aktach sprawy dokumentacji stwierdzić należy w sposób bezsporny, że termin określony w art. 35 § 3 k.p.a. został przez Prezydenta W. przekroczony. Innymi słowy Prezydent W. pozostaje w zwłoce w rozpoznaniu wniosku K. M. z 31 lipca 2008 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. oznaczonej jako "[...]" , oznaczoną nr hip. [...] – objętą działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowania gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz. U. nr 50, poz. 279). Nie kwestionując wyjaśnień organu, że przedmiotowe postępowanie ma złożony charakter i konieczne jest ustalenie, czy nieruchomość spełnia przesłanki kwalifikujące do wypłaty odszkodowania zauważyć należy, że czynności te podejmowane były przez organ z naruszeniem wskazanych wyżej terminów prowadzenia postępowania administracyjnego. Z akt sprawy wynika, że wniosek K. M. o przyznanie odszkodowania wpłynął do Kancelarii W. w dniu 5 sierpnia 2008 r. W następstwie złożonego wniosku Prezydent W. zwrócił się do Urzędu Miasta W., Biura Geodezji i Katastru, Delegatury w Dzielnicy M. o przesłanie aktualnych wypisów z ewidencji gruntów oraz mapy ewidencyjnej (pismo z dnia 14 sierpnia 2008 r.) oraz do Biura Gospodarki Nieruchomościami o przesłanie akt własnościowych (pismo z dnia 14 sierpnia 2008 r.). Dokumentacja wpłynęła do organu 18 grudnia 2008 r. Pismem z 9 marca 2009 r. pełnomocnik skarżących zwrócił się do Prezydenta W. o pilne rozpoznanie wniosku K. M. o odszkodowanie wskazując, że organ nie podjął żadnej czynności zmierzającej do załatwienia sprawy. W odpowiedzi Prezydent W. w piśmie z 3 kwietnia 2009 r. wyjaśnił, że decyzja w przedmiotowej sprawie zostanie wydana do 31 sierpnia 2009 r. Po tym wyjaśnieniu podjął dalsze czynności mające na celu odnalezienie akt lokalizacyjnych dotyczących sposobu zagospodarowania przedmiotowej nieruchomości (pisma z dnia 31 sierpnia 2009 r. i z 8 grudnia 2009 r.) Pełnomocnik K. M. pismem z 30 lipca 2010 r. wniósł do Wojewody [...] zażalenie na bezczynność organu w trybie art. 37 kpa domagając się wyznaczenia dodatkowego terminu załatwienia sprawy. Postanowieniem z 11 października 2010 r. (nr [...]) Wojewoda [...] uznał wniesione zażalenie za uzasadnione i wyznaczył dodatkowy termin załatwienia sprawy do 31 grudnia 2010 r. W następstwie powyższego Prezydent W. w dalszym ciągu podejmował czynności mające na celu uzyskanie m. in. informacji z ewidencji gruntów, decyzji komunalizacyjnych oraz rozliczenia powierzchni ww. nieruchomości w działkach ewidencyjnych. Pismem z dnia 14 stycznia 2011 r. Prezydent W. poinformował, że decyzja w sprawie zostanie wydana w terminie do 31 maja 2011 r. Powyższe wskazuje, że Prezydent W. pozostawał w bezczynności. Mimo trzykrotnego wyznaczenia terminu wydania decyzji – w pierwszym przypadku termin wyznaczył Prezydent W., w drugim przypadku termin wyznaczył Wojewoda [...] w postanowieniu z [...] października 2010 r., a następnie ponownie – a postępowanie w tym zakresie trwa już ponad trzy lata. Podkreślić należy, że zarówno brak stosownych dokumentów, jak i uzupełnianie zgromadzonego materiału dowodowego - nie usprawiedliwia bezczynności organu w rozumieniu art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jeszcze raz należy podkreślić, że organ pozostaje w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 k.p.a., lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych, mających na celu usunięcie przeszkody w rozstrzygnięciu sprawy. Treść obowiązku płynącego z art. 35 § 1 k.p.a. oznacza zakaz nieuzasadnionego przetrzymywania spraw bez nadawania im właściwego biegu oraz obowiązek prowadzenia postępowania bez niepotrzebnych zahamowań i przewlekłości w postępowaniu. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 119 pkt 2 w związku z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.