I SAB/Wa 13/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Iwona Kosińska po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Z. i A. K. na bezczynność Ministra Budownictwa w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w [...] z dnia [...] sierpnia 1965 r. oraz postanowienia tegoż organu z dnia [...] sierpnia 1965 r. postanawia umorzyć postępowanie sądowe A. K. w imieniu Z. Z. i A. K. wniosła skargę na bezczynność Ministra Budownictwa w sprawie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w [...] z dnia [...] sierpnia 1965 r. oraz postanowienia tegoż organu z dnia [...] sierpnia 1965 r. Pismem z dnia 1 lutego 2007 r. A. K. jako pełnomocnik ojca A. K. oraz w imieniu skarżącej Z. Z. cofnęła powyższą skargę, z uwagi na wydanie przez Ministra Budownictwa decyzji w sprawie objętej skargą. Na wezwanie Sądu, pismem z dnia 17 maja 2007 r., skarżąca Z. Z. potwierdziła złożenie i cofnięcie skargi oraz wniosła o umorzenie postępowania sądowego. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba, że uzna je za niedopuszczalne z przyczyn wskazanych w tym przepisie, co w sprawie niniejszej nie miało miejsca. Cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.