I SAB/Wa 13/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.N. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji wywłaszczeniowej postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Ministra Infrastruktury na rzecz G. N. kwotę 360,00 złotych (słownie: trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 6 grudnia 2010r. G. N. zarzuciła Ministrowi Infrastruktury bezczynność w rozpoznaniu jej wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Odwoławczej do Spraw Wywłaszczania przy Ministrze Spraw Wewnętrznych z dnia [...] listopada 1968 r. Nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej Urząd Spraw Wewnętrznych w X. z dnia [...] czerwca 1968 r. nr [...] o wywłaszczeniu za odszkodowaniem nieruchomości położonej w G. przy ul. [...] – w części dotyczącej przyznania odszkodowania za parcelę nr [...] o pow. [...] m2. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie lub umorzenie z uwagi z fakt, że w dniu [...] stycznia 2011r. organ wydął postanowienie nr[...], którym zawiesił przedmiotowe postępowanie do czasu wyznaczenia przez sąd powszechny kuratora dla osoby nieobecnej – F. N. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie mogła być uwzględniona Stosownie do art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organu zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisu prawa. W trybie w/w artykułu Sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie, nie może natomiast nakazać organowi sposobu rozstrzygnięcia ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Z powyższego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania. Biorąc powyższe pod uwagę, że choć w dacie wniesienia skargi na bezczynność była ona zasadna to z powodu wydania przez organ - w toku postępowania sądowego - postanowienia o zawieszeniu postępowania, organ przestał być bezczynnym. Zawieszenie postępowania powoduje bowiem wstrzymanie biegu sprawy, z uwagi na przeszkody określone w postanowieniu o zawieszeniu. Stan zawieszenia postępowania nie jest stanem bezczynności organu w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 w związku z art. 149 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a zatem postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. Stosownie do art. 103 k.p.a. zawieszenie postępowania wstrzymuje bieg terminów załatwienia sprawy przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego. W związku z powyższym wydanie wyroku w tej sprawie przez Sąd stało się bezprzedmiotowe, co skutkowało umorzeniem postępowania sądowego - z mocy przepisu art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach orzeczono na podstawie art. 201 § 1 tej ustawy.