I SAB/Wa 134/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Łukasz Trochym po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na przewlekłość Prezesa Sądu Rejonowego dla Warszawy-Żoliborza w Warszawie w przedmiocie ujawnienia notatek Komendy Rejonowej Policji Warszawa V z dnia 29 grudnia 2017 r. i 23 lutego 2018 r. postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz M. J. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Pismem z 16 marca 2026 r. M. J. (dalej jako "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę określoną jako "nowa skarga na SR Wwa Żoliborz dot. nieujawnienia notatek KRP V Wwa do kwietnia 2018 w spr. VI Nsm 136/18". Skarżący wskazał, że przedmiotem skargi jest "rażąca przewlekłość" Sądu Rejonowego dla Warszawy-Żoliborza w Warszawie (dalej również jako "Sąd Rejonowy") w ujawnieniu notatek Komendy Rejonowej Policji Warszawa V z dnia 29 grudnia 2017 r. i 23 lutego 2018 r., mających znajdować się lub pozostawać w związku z aktami sprawy prowadzonej przed tym Sądem pod sygn. VI Nsm 136/18. Z treści skargi wynika, że Skarżący wiąże zarzucaną przewlekłość z brakiem podjęcia przez Sąd Rejonowy dla Warszawy-Żoliborza w Warszawie czynności polegających na pozyskaniu, ujawnieniu lub wykorzystaniu wskazanych notatek policyjnych w aktach sprawy VI Nsm 136/18, najpóźniej do końca kwietnia 2018 r. Skarżący podnosił, że notatki te miały dotyczyć zdarzeń związanych z jego małoletnim dzieckiem oraz że ich nieujawnienie miało wpływać na przebieg i wynik postępowania prowadzonego przez sąd powszechny. W skardze domagał się stwierdzenia "rażącej przewlekłości" Sądu Rejonowego dla Warszawy-Żoliborza w Warszawie, wypłaty kwoty 20.000 zł tytułem odszkodowania, zabezpieczenia wskazanych notatek do akt niniejszej sprawy, pozyskania ich od Sądu Rejonowego oraz zasądzenia kosztów postępowania. W odpowiedzi organu na skargę – Prezes Sądu Rejonowego dla Warszawy-Żoliborza w Warszawie (dalej również jako "Prezes Sądu"), wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej. Wskazał, że zarzut Skarżącego dotyczy czynności związanych z aktami sprawy sądowej prowadzonej przed sądem powszechnym, tj. sprawy o sygn. VI Nsm 136/18, która została prawomocnie zakończona z dniem 5 listopada 2024 r. W jego ocenie, udostępnianie notatek KRP V z akt tej sprawy pozostaje ściśle związane z tokiem postępowania procesowego prowadzonego przed Sądem Rejonowym, a zaskarżone działanie lub zaniechanie nie ma charakteru czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 p.p.s.a. Podkreślił również, że czynności podejmowane przez sądy powszechne w toku i w związku z prowadzonymi postępowaniami nie stanowią działalności administracyjnej. Niezależnie od tego wskazał, że Skarżący jako strona postępowania sądowego miał możliwość zapoznania się z aktami sprawy w czytelni oraz wykonania kopii wskazanych dokumentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie z kolei do art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Z treści powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że skarga na bezczynność jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i inne czynności z zakresu administracji publicznej, wymienione szczegółowo w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Z przywołanej regulacji wynika, że warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego jest to, aby jej przedmiot mieścił się w zakresie kontroli działalności administracji publicznej. Sąd administracyjny nie jest sądem powszechnej kontroli wszelkiej działalności organów państwa. Nie kontroluje on każdej czynności podjętej przez podmiot publiczny ani każdego zaniechania podmiotu wykonującego zadania publiczne. Kontroli tej podlegają wyłącznie takie akty, czynności lub zaniechania, które ustawodawca poddał właściwości sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie przedmiot skargi został przez Skarżącego wyraźnie powiązany z postępowaniem prowadzonym przez Sąd Rejonowy dla Warszawy-Żoliborza w Warszawie pod sygn. VI Nsm 136/18. Skarżący zarzuca bowiem brak ujawnienia, pozyskania lub wykorzystania notatek policyjnych w aktach tej konkretnej sprawy sądowej oraz wywodzi z tego twierdzenie o przewlekłości działania Prezesa Sądu. Nie kwestionuje zatem decyzji administracyjnej, postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, ani bezczynności organu administracji publicznej w sprawie administracyjnej. Skarga dotyczy sposobu prowadzenia akt i czynności procesowych w sprawie rozpoznawanej przez sąd powszechny, co pozostaje poza kognicją sądów administracyjnych. Tak ukształtowany przedmiot skargi nie mieści się w katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Czynności sądu powszechnego podejmowane w toku postępowania sądowego, w tym czynności dotyczące akt sprawy, sposobu gromadzenia materiału procesowego, ujawniania dokumentów w aktach, oceny dowodów oraz podejmowania czynności procesowych, nie stanowią działalności administracji publicznej. Są to czynności należące do sfery wymiaru sprawiedliwości sprawowanego przez sądy powszechne, a nie do sfery administracji publicznej kontrolowanej przez sądy administracyjne. Nie zmienia tej oceny okoliczność, że skarga została skierowana przeciwko Prezesowi Sądu albo że odpowiedź na skargę została udzielona przez Prezesa Sądu. Dla oceny dopuszczalności skargi decydujące znaczenie ma bowiem rzeczywisty przedmiot zaskarżenia, a nie wyłącznie oznaczenie podmiotu, którego działanie lub zaniechanie Skarżący kwestionuje. Jeżeli istota skargi dotyczy czynności sądu powszechnego związanych z prowadzeniem konkretnego postępowania sądowego, to sprawa taka nie staje się sprawą sądowoadministracyjną tylko dlatego, że Skarżący formułuje ją jako skargę na przewlekłość lub zaniechanie organu danego sądu (w tym przypadku Prezesa Sądu). Sąd administracyjny nie jest również właściwy do badania prawidłowości prowadzenia postępowania przez sąd powszechny, w tym do oceny, czy w sprawie cywilnej lub rodzinnej należało ujawnić określone dokumenty, podjąć określone czynności dowodowe, zawiadomić inne organy, wszcząć inne postępowania albo wyciągnąć konsekwencje prawne wobec osób wskazanych przez skarżącego. Tego rodzaju zarzuty dotyczą przebiegu postępowania przed sądem powszechnym i mogą być oceniane wyłącznie w trybach przewidzianych dla danego rodzaju postępowania oraz przez sądy lub organy do tego właściwe. Nie mogą natomiast być przedmiotem kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego w trybie przepisów p.p.s.a. W szczególności nie jest dopuszczalne, aby w ramach niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego Sąd nakazywał Sądowi Rejonowemu pozyskanie określonych dokumentów do akt sprawy VI Nsm 136/18, oceniał sposób prowadzenia tych akt, dokonywał kontroli czynności dowodowych sądu powszechnego albo rozstrzygał, czy w tamtym postępowaniu doszło do przewlekłości. Byłoby to wkroczenie w sferę działalności orzeczniczej sądu powszechnego, pozostającą poza kognicją sądów administracyjnych. Z tych samych przyczyn poza zakresem niniejszego postępowania pozostają żądania Skarżącego dotyczące zasądzenia kwoty 20.000 zł tytułem odszkodowania, zabezpieczenia notatek policyjnych, pozyskania ich od Sądu Rejonowego oraz nakazania temu Sądowi dokonania określonych czynności. Skoro zasadniczy przedmiot skargi nie należy do właściwości sądu administracyjnego, również żądania z nim związane nie mogą zostać merytorycznie rozpoznane w niniejszym postępowaniu. Należy przy tym podkreślić, że sąd administracyjny, badając dopuszczalność skargi, nie rozstrzyga o zasadności twierdzeń Skarżącego dotyczących przebiegu postępowania przed Sądem Rejonowym dla Warszawy-Żoliborza w Warszawie, ani o prawidłowości czynności podejmowanych w sprawie VI Nsm 136/18. Odrzucenie skargi ma charakter formalny i wynika wyłącznie z braku właściwości sądu administracyjnego do rozpoznania sprawy tego rodzaju. Innymi słowy, Sąd nie ocenia, czy zarzuty Skarżącego są trafne merytorycznie, lecz stwierdza, że nie mogą one być badane w trybie postępowania przed sądami administracyjnymi. W tej sytuacji zastosowanie znajduje art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie zaś do art. 58 § 3 p.p.s.a. odrzucenie skargi następuje postanowieniem i może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. O zwrocie uiszczonego od skargi wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.